Aralık ayında, Toronto'ya kar yağdı. Aylin, büronun penceresinden dışarı baktı, Ontario Gölü'nün beyaza bürünüşünü seyretti. Bir yıl olmuştu. Tam bir yıl önce, İstanbul'u terk etmiş, yeni bir kimlikle yeni bir hayata başlamıştı. Ve şimdi, bir yıl sonra, bambaşka biriydi. Daha güçlü, daha bağımsız, daha huzurlu.
James'le ilişkisi derinleşiyordu. Artık sadece hoş vakit geçirmiyorlar, gerçekten birbirlerini tanıyorlardı. James, Aylin'in geçmişini biliyor, onu yargılamıyor, aksine hayranlık duyuyordu. "Sen çok güçlü bir kadınsın," demişti bir gün. "Bütün o yaşadıklarından sonra hâlâ ayakta olman, hâlâ gülümseyebilmen... Bu takdire şayan."
Ama Aylin'in içinde bir yerlerde, Sarp hâlâ duruyordu. Onu sevmiyor muydu? Hayır, seviyordu. Ama aşk mıydı bu, yoksa alışkanlık mı, yoksa geçmişin bir yank
