Yılbaşı gecesi yalıda yalnızdık. Sarp'ın ısrarıyla ne şirket partisine katıldık ne de dışarı çıktık. "Kalabalık istemiyorum," dedi. "Sadece siz."
Yemek yaptık birlikte. Sarp artık soğan doğramayı öğrenmişti, hatta balığı bile o pişirdi; fırında levrek, roka salatası, yanında beyaz şarap. Yemekten sonra satranç oynadık. Eşit şartlarda, söz verdiğimiz gibi. Sarp beyazlarla başladı, ben siyahları aldım. Taşları özenle dizdik, ilk hamleyi o yaptı. Oyun uzun sürdü, ikimiz de dikkatliydik, ikimiz de hırslıydık. Ama aynı zamanda gülüyorduk, şakalaşıyorduk. Satranç artık bir savaş değil, bir sohbetti. Birbirimizi anlamanın başka bir yoluydu.
Gece yarısına doğru Sarp bir hamle yaptı, sonra durdu. Eli havada asılı kaldı, satranç tahtasına baktı, sonra bana. "Vezirinizi oynatmadınız," dedi, tahtada
