Sarp Soykan, Toronto'dan İstanbul'a eli boş döndü. Asena'yı geri getirememişti, ama bu kez gerçekten dönmüştü; elleri cebinde, başı öne eğik, yüreğinde tarif edemediği bir ağırlıkla. Özel uçağı Atatürk Havalimanı'na indiğinde, onu karşılayan ne bir şoför ne bir asistan ne de Melis Hanım vardı. Kimseyi çağırmamıştı. Tek başına indi uçaktan, tek başına yürüdü terminalde, tek başına bindi taksiye. Şoför onu tanımadı, "Nereye?" diye sordu. "Yeniköy," dedi Sarp, kısaca. Yalıya döndüğünde kapıyı açtı, içeri girdi, ışıkları yakmadı. Karanlıkta oturdu, saatlerce. Ve ilk kez, yalnızlığın ne demek olduğunu gerçekten anladı.
Ertesi sabah Melis Hanım'ı aradı. "Psikolojik yardım almak istiyorum," dedi, sesi yorgundu. "İstanbul'daki en iyi terapisti bulun. Randevu alın. Ne kadar erken olursa o kadar iy
