Ocak ayında Orhan Bey'le buluştum. İzmir'de, küçük bir kafede, denize karşı. Masaya bir zarf koydu; kalın, kahverengi bir zarf. İçinde yeni hayatım vardı.
"Kanada," dedi, zarfı bana doğru iterken. "Toronto. Orada küçük bir Türk topluluğu var, kaybolmanız kolay olur. Sarp'ın Kanada'da bağlantısı yok, en azından bildiğimiz kadarıyla."
Zarfı açtım, içindekileri masaya döktüm. Bir pasaport; bordo, yepyeni, üzerinde Kanada vizesi. Bir kimlik kartı, bir sürücü belgesi, bir üniversite diploması. Hepsi aynı isme ait: Aylin Kaya. Yeni adım. Yeni hayatım.
"Aylin Kaya," diye mırıldandım. "Kim bu?"
"Artık sensin," dedi Orhan Bey. "Yirmi sekiz yaşında, İstanbul doğumlu, hukuk fakültesi mezunu. Gerçek bir kimlik, gerçek bir geçmiş. Ailesi yok, akrabası yok. Temiz bir sayfa."
"Bunu nasıl ayarladınız
