Eve döndüğümde saat gece yarısını geçiyordu. Işıkları açmadım, karanlıkta oturdum. Telefonumu sehpanın üzerine koydum, ona baktım. Metal ve camdan bir dikdörtgen. Masum görünüyordu. Oysa belki de en büyük ihanet buydu. Cebimde taşıdığım, her gün şarja taktığım, yatağımın başucuna koyduğum bu alet, bir casustu.
Sonra karar verdim.
Telefonu sıfırladım. Her şeyi sildim. Fotoğraflar, mesajlar, arama kayıtları, uygulamalar. Hepsini. Fabrika ayarlarına döndürdüm. Ekran aydınlandı, sonra karardı, yeniden aydınlandı. "Hoş geldiniz" yazdı. Yeni bir telefon, yeni bir başlangıç. Sonra yeni bir hat aldım. İnternet üzerinden, sanal operatörden. Bir saat içinde yeni numaram hazırdı. Numarayı sadece anneme ve babama verdim. Ertesi sabah, işe gitmeden önce annemi aradım. Babamın sesini duydum, "iyiyiz k
