The Love That Last

Chapter Four: Purple Notebook

I thank God for every life I had. Sa mga nagdaang araw ay naging masaya ako dahil sa mga kaibigan ko. Sabay na kaming mag recess at mag lunch. Sinasabayan parin ako ni Kyle na hintayin ang sundo ko. We're getting closer, too. He's really kind and caring. Masaya din siya kasama kasi may pagkamakulit.

Weekend ngayon at may weekly check up ako kay Doc Zulueta. Dahil may work si Daddy si Mommy ang kasama ko. Nagpahatid lang kami sa driver papunta sa Hospital. We went to Doc Zulueta's office. She checked me up and marami na namang paalala at niresetang gamot. After that ay nagpaalam na kami kay Doc.

"Wait here for awhile, I'll just buy your medicines" I just nod to my Mom.

I was used to live her for 3 years. I miss the nurses and doctors I knew before. Nakita ko ang patient board. Nakadikit ang pictures ng mga batang pasyente na may ngiti sa kanilang labi. But the thing we didn't know that behind with the smiles is the pain they enduring inside. But these patients were strong.

Bumalik na si Mommy at sabay na kaming umuwi. We take our lunch and I drink my medicine. Nagpaalam nadin si Mommy after dahil may trabaho pa siya. Sanay na'ko sa ganoon. I went to my room and read books, few minutes later I get bored. Pagbabasa ng libro at laro lang kay Yuri ang ginagawa ko. Bilin kasi ng parents ko na di ako dapat masyadong may ginagawa.

My phone beep and I receive a chat from Kyle. I open it and reply.

Kyle Preston

:Hi, Angel. Wud?

Ayezah D. Perez

:Wud? Ano iyon?

Kyle Preston

:Hahaha! Innocent. What u doing?

Ayezah D. Perez

:Eh, diba dabat 'what are you doing iyon?' mali naman ang grammar mo eh.

Kyle Preston

: HAHAHAHA! You're making me laugh so hard, Angel.

Napanguso nalang ako sa reply niya. Ano naman ang nakakatawa doon? Tama naman ako diba. What u doing is a wrong grammar. Ang g**o niya minan, ah. Pero thanks to him I didn't get bored. Nagchat lang kami at kung ano ano ang mga topics. Nakakatuwa nga siyang kachat kahit magulo minsan.

Nag offline na din ako after non. Dahil wala naman akong gagawin ay natulog nalang ako. Nagising ako nong bandang hapon na. I decided to have a walk. Di naman masyadong mainit at bagot na bagot na'ko sa bahay. Kinuha ko ang tali ni Yuri. Nagpaalam ako kay Nana na maglalakad lakad kami.

"Ay, hija! Sigurado ka ba? Baka mapagod ka!"

"Eh, Nana okay lang po ako. Sandali lang kami promise. Thank you, lab you!" Mabilis akong lumabas ng bahay habang hila si Yuri.

Naglakad lakad ako around the village lang. Di ko kasi memorize ang mga streets dito. May mga naglalakad lakad din naman. My feet stop in a park. Meron palang park dito sa Village namin? Maraming bata ang naglalaro kasama ang mga Nanay at Yaya nila. Yuri bark coz she saw another dog. Lumapit kami sa park.

Naupo ako sa isang bench at hinayaang si Yuri makipagfriends sa ibang dogs. Nakakatuwa pagmasdan ang mga batang naglalaro. They seems happy and free, no problem. I doesn't had enjoy childhood memories but I must stay my childhood was also adventurous.

May tumabing Bata sa'kin. Nakasuot siya ng jumpsuit at maraming clips sa hair niya. She's so cute. Naka cross arm siya habang nakatingin sa kawalan.

"What are you doing here? This is for children. You're not child anymore" saad nito at tiningnan ako, taas, baba. Nakakatakot naman ang batang 'to.

"I know. I was just roaming around. Even though I'm not child, I can still play. Ikaw, bakit di ka naglalaro?" I asked with a sweet smile.

"It's boring. Di ka ba hinahanap ng parents mo? Wala kang yaya na kasama?"

I want to pinch her cheeks. Lumulubo kasi habang nagsasalita siya. Medyo nag pout pa siya habang naka cross arm. Mataray na cute.

"I don't have yaya coz I'm not child anymore. My parents are always busy..."

"We're just the same. They leave me with Nanny and they're always busy to their jobs. Ganoon ba talaga pag may job kana? Always busy?..."

Medyo naaawa ako sa bata. I understand her. She's still young and she need a guidance of the parents. Siguro sa mga bata na nandito ay puro busy sa trabaho ang parents nila. I felt the same way before. But now I understand them.

"Hey, baby, listen. Don't be mad to your parents. Alam mo noon I always mumble to my parents why they always need to work. Bakit kailangan nila akong iwan kay Nana but now I understand. They work for us, they work to feed us and they work for our better future. Even they want to stay and just take care of us, di naman pwede iyon. Kailangan nilang magtrabaho para sa mga anak nila. Maybe, in the right time, you'll understand."

Medyo nangunot ang noo ng bata pero tumango tango rin. Maybe she doesn't understand it now but soon she will. Ganyan rin kasi ako nong bata pa ako.

"Anyway, what's your name? I'm Ayezah." Inabot ko ang kamay ko para makipag handshake sa kanya.

"Hi, Ate Ayezah. I'm Sophie. Thanks to your words.." nag handshake kami.

I just smile. I just realized that even your young you slowly seen the world. Mga bagay na hindi pa nila maiintindihan pero alam kung ano ang nagyayari. We all had many problems and struggles but it's up to us on how we face and handle that struggles in our life.

Nagkwentuhan pa kami ni Sophie. Nakilala niya rin ang aso ko na si Yuri. Sophie is not gullible kind of kid. Para'ng at the young age she already know the face of the world. Bukas ang isip niya. Mga ilang minuto lang ay sinusundo na siya ng Yaya niya.

"Bye, Ate Ayezah. I hope we can see each other again."

I smile and wave my hand. Kinuha ko na rin si Yuri at umuwi na. I saw Nana preparing a merienda for me. Kinain ko na din ang snack bago umakyat sa taas para maligo.

My weekend was boring but good, kasi puro pagbabasa at study lang ang ginagawa ko. Hindi din naman nakakalimutan ni Kyle na i-chat ako lalo na pag gabi. Kahit nauubusan na'ko ng topic, siya ay walang katapusang topic ang maiisip kahit puro kalokohan lang. But it really helps me to get rid of my boredom coz I really laugh so hard if he's joking, though it's corny, I just can't stop laughing.

[Grabe lakas makatawa ah.]

We're video calling. Makulit kasi eh, sagutin ko daw.

"Eh kasi naman iyong joke mo napaka lame pero ewan natatawa parin ako. Sorry."

[Oh sige na baka maihi ka pa diyan. Matulog kana. See you tomorrow, Buddy. Goodnight]

Nag goodbye at goodnight narin ako sa kanya bago binaba ang tawag. Napapangiti nalang ako kay Kyle. It's weekdays, means school days. Maaga akong gumising para gawin ang morning routine ko. Bumaba agad ako para sumabay kina Mommy at Daddy tapos ay hinatid na ako sa school namin.

Pumasok agad ako sa room ko at nakita na si Hannah na nag sketch. I learned that he knew how to draw, I must say he's really good at art. Nakangiti akong umupo sa tabi niya at tiningnan ang skinetch niya. It's me.

"Ang ganda naman iyan." I complimented.

"Of course coz my masterpiece is pretty." Napangiti nalang ako. Naguusap pa kami ni Hannah bago pumasok sila Kyle. Ngumiti naman akong kumaway sa kanya at ganoon din siya.

Mga ilang minuto lang ay pumasok na si Ma'am at nagsimula na kaming mag discuss. Tapos ng morning class ay sabay ulit kaming pito na kumain sa Canteen. Di na namin pinapansin ang pasimple pag urao at matatalim na tingin Ng mga classmate namin. Wala naman kaming ginagawang masama.

Nagtatawanan lang kami sa tuwing mag jojoke si Gelo at nag aasaran si Trixie at LJ. Ang cute talaga nila tingnan, iyong parang may something sa asaran nila. And as expected binigyan ulit ako ni Kyle ng Choco drink.

"Thanks! Wait, bakit mo ba ako laging binibigyan nito? Trip mo lang ba?" Nagtataka lang kasi ako eh.

"Hmm, favorite ko kasi ang chocolates and I just want to share it to you. Ayaw mo ba? Pwede mo namang ibalik" lumingo ako. Gusto ko naman siya eh. Di ko man favorite ang chocolate but I appreciate him for giving me his fav.

Nagpatuloy kami sa paguusap ng kung ano ano hanggang sa bumalik na kami sa kanya kanya naming rooms. Matapos ang buong klase ay nagpaalam na kami ni Kyle kay Hannah at LJ. Sabay ulit kaming dalawa na pumunta sa waiting shed. Pero hinila niya ako sa music room.

"Anong ginagawa na'tin dito?" Tanong ko.

"Kukunin ko lang ang guitar ko. Tsaka it's still early baka wala pa si Kuya Lito. Stay muna tayo dito sandali"

Umupo nalang ako katabi niya. Medyo madilim ang music room at ang tanging ilaw lang ay ang sa amin. Kyle started to adjust the guitar and strum it. Napatitig ako kay Kyle. He look handsome while holding that guitar. Napaiwas agad ako ng tingin at nilingo ang ulo. Ano ano na naman ang iniisip ko. Stop it, Aye!

"Request a song." He said.

I replied. "Bubbly"

"Can you sing with me" I nod as answer.

He started to strum the guitar while I sing the first verse till the last. Nakangiti lang sumusulyap sulyap si Kyle sa'kin. Nasisiyahan rin ako sa simpleng jam namin. Minsan pa mamali ako sa lyrics ko pero dinudugtugan naman ni Kyle.

"Kailan ka natutong tumugtog ng gitara?" I asked while we're walking our way to waiting shed.

"Hmm.. when I was still a kid. My parents enrolled me to a music class kasama si Austin." Napatango nalang ako.

Naguusap lang kami ni Kyle sa waiting shed habang naghihintay kay Kuya Lito. As the days goes by, mas nakikilala ko si Kyle, I mean his personality and his attitude. May kabulastugan siya but something is behind his asshole attitude.

"Thank you Kyle"

He frown. "For what?" Napangiti nalang ako, I find him cute while frowning. "For making friends with me. Thank you"

Kinagabihan ay di pa ako dinalaw ng antok. I was just staring at the ceiling with my moon and star lanterns. I got up and quickly get my purple notebook. This is the first gift I received from my parents and I made it as my diary and love list. I listed all the things that happened to me and the things I want to try and explore while I'm still alive.

When I get bored I just read and reminisce the memories I had way back. Then my hand stop in a page where I doodle the name of Kyle. Naging memorable at maganda ang buhay ko sa school dahil sa kanya. Napapangiti nalang ako basta naaalala ko ang mga kalokohan niya. He maybe you know but I know he's kind.

Napahawak ako sa bandang puso ko. For no reason my heart keeps fluttering when he's around. Baka inaatake ako ng sakit ko? Pero ang weird naman kung ganoon tapos kay Kyle lang. Pero ewan basta iba iyong feeling eh. Napabuntong hininga nalang ako at nahiga sa kama.

If what is this, it keeps my heart alive.

Weekend ended well. Like the usual routine in weekdays, I got up and took a bath. Di ko kasabay si Daddy to breakfast dahil maaga siyang papasok sa office. Si Mommy lang ang kasabay ko at nag prepare ng lunch. After that I kiss Mom's cheeks before I said goodbye.

I enter school with a smile in my face. Makikita ko na naman sila Hannah at Trixie and speaking of them, nasa bleachers sila nakaupo kaya doon narin ako pumunta.

"Goodmorning Hannah and Trixie"

They greeted me back and I sat beside them. Maaga pa kasi kaya siguro nakatambay sila dito. Unti unti naring dumadami ang mga students na pumapasok. And the grand entrance of the popular boys in the school, I mean is Kyle and his gangs.

"Akala mo talaga sinong mga gwapo eh" Trixie murmured. Hannah and I just laugh.

Papalapit ang apat sa'min at umupo narin. They all look good today. My eyes landed on him and my heart flutters again. Napaiwas agad ako ng tingin. Bakit parang ang awkward. I can't stare at him with his eyes longer.

"Are you okay?" Kyle asked.

I smile. "Yes,of course. How's your day?" I asked. I shouldn't be awkward with him coz we're friends, yeah.

Nagkwentuhan at asaran muna kami doon bago bumalik sa mga respective room before mag bell.

Since it's our free time and may training sila Kyle sa soccer ay naiwan kami ni Hannah at Trixie dito sa may bench. They ordered Milktea and cupcakes sa Cafeteria. I just reading my fave w*****d stories.

"Manood tayo ng game nila Kyle next week"

"I'm thinking about it. I'm not into sports Hannah. Ikaw, Aye?"

"Ah, depende pa pero gusto kong manood"

Iyon nga ang napagusapan namin na manonood kami ng game pero di pa ako sure since gabi ang game. Pero gusto kong manood to support Kyle,.. and friends. Nagpaalam muna ako saglit kina Hannah na pupunta lang ako sa locker room. Naiwan ko kasi ang medicine ko don, it's my med time.

Medyo tahimik sa hallway dahil nasa labas ang mga students. I went to my locker room ang get my med kit. Ininom ko agad iyon. Bago umalis ay kinuha ko muna ang purple notebook ko. After that ay umalis na agad ako sa locker room.

Pagkalabas ay nakabangga ko si Kyle na siyang pagkahulog ng notebook.

"I'm sorry Angel. Are you hurt?" He asked. Medyo pawisan pa siya, mukhang kagagaling lang sa field.

"No, I'm fine." Inabot ni Kyle sa'kin ang purple notebook kaso nakita niya ang name niya na dinoodle ko.

He smirked. "Ikaw ah may crush ka pala sa'kin. Saibihin mo lang sasagutin kita agad" Hinampas ko siya. Napadaing naman siya agad kaya lumapit ako at hinawakan ang braso niya.

"Eh ikaw naman kasi eh. Mapang asar ka talaga. Bawal ba i-doodle ang name mo?" He just laugh and pinch my nose. Lumayo siya ng bahagya sa'kin. "Don't come near me, mabaho pa'ko. Tara.." tumango nalang ako at sumama.

Sabay kaming bumaba sa hallway. Minsan nagtatanong siya at madalas ay nang aasar. Nagtanong din ako kung anong ginagawa niya dito. He said that there training is done at kukunin niya sana ang water bottle niya sa locker. Kaso di niya na nakuha.

"Sorry. Sige ganito nalang, I will treat you. Ano gusto mo?"

"Ikaw..."

"Eh, ayan ka na naman eh. But sorry I'm not available" tumawa nalang ako at sinabayan siya sa pang aasar.

Sa Cafeteria kami pumunta at nag order siya ng water. Hindi na'ko nag order dahil busog pa naman ako. Konti lang ang students dito sa Cafeteria pero di parin maiwasan ang pasimpleng tingin nila kay Kyle. Ang iba pa nga ay nag iimpit ng tili.

"Teka ano pala ang meron sa purple notebook na iyan? The design is nice. Ikaw ba nag design niyan?" He suddenly asked.

"Huh? Ah, yeah.." I designed it on my own. "This notebook represent as my journal and.. love list"

He side his head. "Love list? Ano iyon? Sound cliché"

"Hindi kaya. Love list is the things I love to do. Mga bagay na gusto kong gawin, parang bucket list ganoon, but I make it unique so I call it love list" I happily explained.

Tumango nalang siya. After namin sa Cafeteria ay lumabas na kami. Pumunta kami sa shower room para makaligo muna siya. Hihintayin ko nalang siya dito since wala naman na daw klase. For sure nakauwi na sila Hannah. Nakaupo lang ako sa bench.

I roam my eyes around the shower room. It's huge and full of lockers owned by the athletes. May isang locker room sa pinakagilid kung saan may red star, means Team Captain.

Nong matapos na makapagbihis si Kyle ay sabay kaming umabas.

"Ahm, is still early you wanna have food trip? Libre ko" bigla niyang anyaya.

Okay lang naman siguro dahil maaga pa naman. Tumango ako at sumabay sa kanya. Lumabas kami papunta sa kabilang lane ng school. May mga food carts doon. I dont know what's the name of the food but it's weird but smells good.

Hinila ako ni Kyle papunta doon. May ibang students din ang nandito. Ang weird ng mga pagkain. May circle na color orange, meron ding color brown na di ko alam kung ano. It's my first time seeing this kind of food.

"What's this?"

"Di ka pa nakakain nito?" I nod, he chuckled. " Then try it. Masarap 'to. Tawag dito ay kwek-kwek, iyan ay kikiam at tempura, tapos iyon ay fishball at isaw at iyon ay s**o't gulaman. Masarap na mura pa" Kyle said while pointing to the food.

Tumango tango nalang ako pero sa loob loob ko ay nag aalangan akong kumain. My mom was really concious to my food and knowing that this is what they called street food make me doubt. Nag tusok na si Kyle ng orange na bilog.

"Ahh, kain na..."

"Is that clean?" I said in a lower voice, baka kasi marinig ni Ate Tindera, baka ma offend ko siya.

He chuckled. "Of course it is. Just try it. Idagdag mo nalang sa love list mo, new experience kung baga"

Sinubo ko nalang iyon circle na orange. Tama nga si Kyle, masarap nga. Itlog pala iyon na may orange coat and it's really good.

"Subukan mo isawsaw sa suka, masarap" nag tusok na'ko ng isa pa at sinawsaw sa suka, sobrang sarap nga. I also tried kikiam and tempura and all are so delicious.

Medyo natatawa nalang ako dahil napaparami na ang tusok ko. Natawa nalang si Are Tindera at Kyle. Ang huli kong sinubukan ay isaw. Sabi kasi nila ang marumi daw ito pero wala naman sigurong masama sa sumubok diba?

"Masarap ang isaw sa suka"

Sinawsaw ko sa suka ang isaw, masarap naman pala siya. This is really a new experience for me. I tried a delicious street food.

"Para ka namang baby kumain" aniya sabay pahid sa mukha ko. Nagpasalamat nalang ako sa kanya at medyo yumuko.

Napasarap ang kain ko dahil naka kwentuhan din namin si Ate Tindera at ang lame jokes ni Kyle. Napatitig ako kay Kyle. I didn't expect Kyle to be like this. Siguro ang nakikita ng iba ay iyong basag ulo na Kyle but they didn't had a chance to see a clingy and sweet Kyle. And I am happy that I had a chance to witness it.

"Ayy Kyle ang dami ng nakain ko baka sobrang laki ng babayaran na'tin? Wait, I have one thousand here, is it enough?"

Kyle laugh and even Ate Tindera. I got confused why they laughed instead of worrying. "Angel, don't worry I'm on this. Itago mo nalang ang pera mo. 200 lang iyong gastos na'tin"

I'm surprised. "Really? 200 lang?" He proudly nod.

Ganoon pala iyon. Ang mura naman. Mas mabuti pa to kesa sa mga mamahaling restaurant na pinupuntahan namin. After mag bayad ay nag paalam na kami kay Ate Tindera at bumalik na sa waiting shed.

Umupo na kami para maghintay. Kinuha ko muna ang notebook ko at sumulat.

80. Try eating street food. Scratch

"Nabusog ka ba?"

Nakangiti akong tumango. "Thanks Kyle for making me try new things."

Ginulo niya ang buhok ko. "Anything for you, Angel"

Him calling me Angel makes my heart flutters. I like him calling me that way. Bakit ganito ang epekto ni Kyle sa'kin? Why my heart beats so fast when he's around? I suddenly smile if I saw him.

But on the other side.. I'm scared to the possible things that will happen. Especially the word. PAIN.