Chapter 46
Masaya akong naglalakad pabalik ng ospital dala-dala ang bungkos ng paboritong bulaklak ni Hannah. Huling araw ng maintenance break ng RTS. Kagabi, nagdesisyon akong manatili na rito at huwag nang bumalik sa mundo ng larong iyon. Ano pa ang dahilan kung babalik ako roon? Sabi ng doktor ay may chance na magising na si Hannah sooner or later. Ayokong magmulat siya ng mga mata na wala ako sa tabi niya. Idagdag pa na wala na rin naman akong mahihiling pa kung sakaling magising na siya dahil siya lang naman ang dahilan kaya ako naglalaro ng buwis buhay na larong iyon. Nanghihinayang man ako sa naabot ng character ko roon, gayundin ang mga pinagsamahan namin ng mga minsan ko nang itinuring na kaibigan, wala naman din akong magagawa kung hindi ang manalangin na lang na muling magkrus ang aming mg
- Writer
