CHAPTER 10

1532 Words

LEIGH Panay ang sulyap ni Isaiah sa akin habang nasa kusina ako at abala sa pagluluto. Huling-huli ko siya na nakatitig sa mga binti ko. Ilang araw na rin noong huling may nangyari sa 'min. Kilala ko siya, hindi 'yan makakatiis at alam kong ano mang oras ay uungot na yan siya sa akin. Alam kong humahanap lamang siya ng tamang pagkakataon. Madalas kasi ngayong mamalagi si Tatay sa bahay. Ewan ko ba, minsan panay rin ang tawag niya sa mga kapwa niya kapitan sa kalapit barangay. Parang may importanting pinag uusapan sila. Noon laging umaalis si Tatay at nagpupunta sa kung saan. Tatanungin ko kung anong lagi niyang pinupunta roon ay nagkikibit balikat lamang ito, at sasabihing nakikibalita lamang sa ibang kapitan o, ' di kaya'y dinalaw daw ang ibang kamag-anak namin na do'n banta nak

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD