Chapter 22

1795 Words

"Sorry Sage! Sorry talaga!" Magkalapat ang mga palad niya. "It's fine," ani Sage sabay tingin sa akin. The people who was also there looked at me like I was very foreign to their eyes. "Sa mansyon na kami, Mang Lucio," ani Sage at iginiya ako paalis roon. He put his hand on my waist. Nagpatianod ako, gusto ng makalayo sa kuryosong mata ng mga tao roon. Ngunit hindi pa kami nakakalayo nang hinabol kami noong babae. "Ako na ang gagamot sa sugat mo para makabawi ako," malambing niyang sabi. But her eyes are telling me she has another motive for offering that. I pursed my lips. "Hindi na, Kara. Excuse us," malamig na sabi ni Sage. The mansion's exterior looks old, giving an ancient vibes. Malawak ang hardin nito at ang bermuda ay tila palaging inaasikaso. Just in front of it, a wide corn

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD