Painting the Bliss

"One... Two.... Three..." Barry took a lot of pictures on my masterpiece for today. It was a starry night canvass. Ang pinagkaiba lang ay iniba ko ang kulay from the supposed blue and yellow,  I changed it to yellow and green. It was not a bit catchy, however, something is peculiar on the painting. "Teka lang mukhang iniba mo na man ito from the usual" Tumayo ako sa working chair ko. Tired of his questions, I just sighed at nagtimpla ng kape. "Barry, in the art industry hindi yan sa tungkol sa kung ano mang kulay, it's about originality" tumawa siya ng pagak. I just rolled my eyes on him and slightly caressed my neck. Two years ko nang photographer si Barry. Malaki ang pasasalamat ko sa kanya bukod sa nandiyan siya palagi, siya rin yung nagkumbinse sakin na ituloy ang art career ko. "Siya nga pala, the art exhibit will be held at Casa Vonvoyage. Game ka?" Kumunot  noo ako sa sinabi niya. Wala pa akong experience na madisplay ang mga artworks  sa isang exhibit. Thanks to Barry, he has a lot of connections to spread my art expressions. "Talaga?" It sent excitement na hindi ko inakala na mabigyan ng prebilihiyong ganito. "Uh--oo" naurungan ako sa pagsagot kung kaya tumawa ulit siya. He just chuckled to me. Kinuha niya ang camera at tiningnan ang mga shots niya. Sumimsim ako ng kape to ease my stress this past few week. It is sometimes discouraging to produce art masterpiece when people can't even glimpse for few seconds. Sounds pity to say and think it but the gradual technology invation screw the habits and neglect appreciation towards art industry. "Oo nga pala, yesterday, I received  a call from Supreme Paints, they will be helding  Festival of Strokes on Monday" hindi man nakatingin si Barry sa akin I know he's busy  complying the needed requirements for me para makasali ako.  "Barry, baka hindi ko kayanin" nakita ko ang malalim na paghinga niya. 30 years old na si Barry, may kaputian ang balat pero basi sa naririnig kung mga usap-usapan ng mga colleagues niya ay may lihim daw siyang pagtingin sa akin. However, hindi ako naniniwala dahil natural lang talaga siyang caring. " Canvass, sa pangalan mo palang you embody the caliber of artistry and virtuosity. No need to question your skills, you just need to improve your confidence and showmanship." para akong tinamaan sa sinabi niya. It's true. I lack confidence and motivation. Masisisi ba nila ako?  I experienced torment when I first made a masterpiece. Kitang kita ng inosenting mata ko ang pagyurak sa gawa ko. Walang kaawa-awang tinapaktapakan lang ng mga tao. The deep meanings we're deprived and detached to the actual picturesque. Napahinga ako ng malalim. Kitang kita sa mukha ni Barry ang overflowing excitement. It will surely be a great exposure for the two us. The fact that he honed my aesthetic side, still, I have problems with myself. "Okay sige, Barry ipasok mo ako." Mabilis na dumaan ang mga araw. Tila kinabahan ako dahil bukas na gaganapin ang Festival of Strokes. Kaya todo ensayo ako dahil ayoko namang mapahiya roon. Marami ring kasing bihasa na parating sumasali sa ganitong gatherings. Tinapon ko ang draft na kagagawa ko lang sa basurahan. Napasapo ako sa ulo ko. Ito ang pinakahirap na part sa pagfoformulate at mag-iisip ng concept na naiiba sa lahat. Nagsketch ako ngayon ng isang kulubot balat na kamay na nakahawak sa isang pilak na rosaryo. Ito ang isang paraan ko to attract other people using embedded meanings and symbolism. "Canvass?" narining ko kaagad ang kalabog ng pinto ng mini study room ko. Nawala ako sa focus dahil sa tawag ni Mathilde. Siya yung boardmate ko rito. Malimit siyang bumibisita sakin para mangamusta at magchismis ng love life niya sa isang kolehiyalang lesbiyana. " Pasok ka, Mathilde" kaagaran kung inayos ang mga gamit kong nakakalat sa table. "Ano ba yang minumukmok mo rito? May irereto ako sayo" kilig na kilig na sulpot niya sa akin. Napataas na lang ang kilay ko kanya. "I'm not interested Mathilde. May art gig ako bukas at I need to focus. Ano ba ang rason ng pagpunta mo rito?" tinampal niya kaagad ang namamahingang braso ko. Natabig niya rin ang binili kung snacks sa convenient store sa labas. Hays. " Eto naman. Gusto ko lang sabihin sayo na mag unwind ka naman at try mong magjowa"  I just chuckled on her. Seriously? Am I that too preoccupied with my stuff? And for art sake! I like art than other else. " I don't need one. Sige na may tatapusin pa ako" pagpaalis ko sa kanya. I know naman maintindihan niya ako. I need to jive with the color scheme and to the concept of mine under pressure.  " Hay nako ka Canvass. May gusto pa naman si Gene sayo" ang tinutukoy niya ay ang Architecture student na si Gene Fieness ng Trio State University. Nakakainis na talaga. " Mat, please. Mag-iisip pako ng concept" seryosong singhal ko kanya. Minsan kailangan na talagang magalit sa ganitong sitwasyon. " Concept? I'm good at it" ngumisi siya sa akin. Kumalma naman ako.  Sometimes we need to hear those hidden ideas to put into plan and visualization. "Sige nga" napaekis ang kaagad ang kamay ko. Her hand is on her waist at humihintay sa suggestion niya. "What if may pagkamisteryoso ganon?" napaisip naman ako. What does she mean a bloody crime and the like? "Ano'ng ibig mong sabihin?" I reached for my ballpen to note her exquisite suggestion. " Put in a scenery where people could droll with the mystery of your art. Mixed the sadness and agony. Specifically, it will be a facade of a sea." Tila lumalim ang pag-iisip ko sa sinabi niya. I'm slowly getting the idea. A sea that is hollow and empty. A hand reaching for others help to alleviate his difficulty in breathing. Such a meaningful concept. Dumating ang araw ng lunes. Huminga ako ng malalim sa salamin. Todo pasalamat ko kay Mathilde because she just bestow that concept to me. Inayos ko na lahat ng gagamiting materials para mamaya. Barry sponsored these art materials noong birthday ko as a present. Biglaang may kumatok sa pinto kaya madalian kung binuksan ito. "You ready?" I nodded to him. I can sense the excitement and proudness on his posture. Pinagbuksan niya ako ng pinto ng kotse niya. Isang vintage car ang dala niya ngayon to atleast conceal his richness. "There will be a lot of artist there. You can socialize with them if you're bored" I expected it. Hinanap ko ang cellphone ko dahil I need to note the concept I'm formulating a while ago. Dumating na kami sa Supreme Paints. Napakagara ng bulwagan ng building as the intricate designs are boastful. The company holds the biggest share in the paint company both in local and national. Maraming nakaparadang mamahaling kotse sa labas kung kaya dumagdag ang kaba ko. Papalapit na kami sa entrance ng naapabaling ako sa isang National Artist na nakaaabang. This is a dreamy experience na makasalubong ang isang tinitingalang tao sa art industry. "Canvass Celine Cortes, Sir" napalahad ako ng kamay sa kanya. Jose Joya's facade is distracting. I can see his soul glued towards art. Naghahalucinate na ata ako. Napaakbay naman si Barry sakin kaya hinayaan ko nalang. "Oh, nice to meet you Canvass. The name says it all. Hoping you'll enjoy this experience. Goodluck." napasmile ako ng todo dahil sa encouragement na sinabi ni Sir Jose Joya. I bid my goodbyes on him. Pagkatapak ko palang sa entrance I can hear the hidden symphonies all over the corners of the huge hall. Maraming nakasabit na art work ng mga mahuhusay at beteranong painter. On the other hand, nanindig ang balahibo ko sa mga taong pabalik balik, naguusap at nagkakamayan. Their words circulated like tempest in my limited and newbie mind. "Ms. Canvass, this way please" sumunod ako sa guide. Nakita ko agad ang engradeng stage ng bulwagan. Napakahiwaga tingnan. "Ang panget ng drawing" panunuya ng mga kaklase ko. Kararating ko lang sa classroom at dala dala ko ang pinagpuyatang art project namin and to my disgust they just destroy my efforts. "Amin na yan" tinulak nila ako. At dahil sa lakas nahulog ang project kung kaya't nagkaroon ng bitak. Biglaan nilang tinapakan at umalis. Memories still chasing me. Bumalik lang ulirat ko nang magsalita si Barry. "Canvass, kita mo yun" may itinuro siya sa akin sa crowd. Kumunot noo ako dahil ang nakikita ko ay isang matipunong lalaki. "He is Ullyses. A matinee photojournalist and auctionist." mas pinagtuunan ko ang titig sa lalaki. Umakbay si Barry sa akin. Medyo naakwardan ako sa gestures pero pinabayaan ko lang ito. "Sino siya?" kuryoso kung baling sa kanya. "He will be the official photojournalist. Make sure to tame his sight and senses" he smirked at me. What? Sino ba siya?