Museum
Pansamantalang nagkaroon ng katahimikan sa pagitan naming dalawa. Ang tanging naririnig lamang ay hikbi ko at siya'y nakatulala parin sa kawalan.
"Kung iniisip mong ganoon akong klaseng babae...hindi ako ganoon."
Unti-unting lumapit siya sa kinatatayuan ko. Yumuko ako para iwasan ang titig niya. Naiinis ako dahil hindi niya man lang ako nagawang pakinggan.
"I-Im..soryy. I didn't know." he carefully said. He lifted my chin and stared at my swollen eyes. Wala ng galit sa mukha. Kitang-kita na sa mata niya ang pag-aalala at takot.
"You didn't listen to me. You didn't open your eyes and heart for me. Only your cruel mouth is open." nasasaktan kung sabi. Hinagkan niya ako ng mahigpit.
I want to be mad at him. Pero alam kung natabunan lang ng galit ang isipan niya. Lahat ay kasal
