Kabanata 7

1457 Words
NAPAHUGOT ng malalim na hininga si Clary nang imulat ang mga mata. Beads of sweat formed on her forehead as she felt her heart wildly beat inside her chest. She was dreaming about a girl who looked like a younger version of her, at mas malinaw na ang panaginip na iyon ngayon maliban lamang sa mukha ng lalaking tinawag ng matandang lalake na Giovanni. Parte ba iyon ng kanyang nakaraan? Hindi niya alam ngunit may bahagi ng kanyang isip na nagsasabing oo. Kung bahagi man iyon ng nabura niyang alaala, ibig sabihin ay malaking parte ng kanyang nakaraan ang lalaking nagngangalang Giovanni. But why is his face blurry in her dreams? Isa pa, bakit sa panaginip na iyon ay mayroong siyang pinatay? Bangungot lamang ba talaga iyon o totoong narungisan na ng dugo ng iba ang kanyang mga palad? Napabuga siya ng hangin. Akmang babangon sana siya upang uminom ng tubig nang mapansin niyang may nakadagang braso sa kanyang tiyan. Doon lamang niya namalayang nasa kanyang tabi pala si Decka, malalim ang bawat paghinga at napakahimbing ng tulog. She froze on her spot and watched his peaceful face that's being caressed by the dim light. Kung tuloy ay tila hindi magagawang pumatay ng binata. His features maybe manly and defined but he is, without a doubt, a very good-looking man. She gulped when a familiar sensation lingered in her heart when she scanned the side of his face. Hindi niya kailanman mahahanap ang tamang salita upang ilarawan ang lalaking ito. She felt like the word gorgeous will never give him justice. It's such a soft word for his features and telling he is Godly would probably be a sin. Hindi niya dapat ikumpara ang isang tao sa Panginoon, ngunit pakiramdam ni Clary, iyon lamang ang sasapat na salita para ilarawan ang itsura ni Decka. Ang itim nitong buhok, tila napakalambot at naaakit siyang haplusin. Gusto niyang ipadausdos ang dulo ng kanyang mga daliri sa matangos nitong ilong pati sa nadepina nitong panga. And his lips, it's so inviting and looks so, so familiar as if she once owned it. That simple thought brought shivers down her spine as the burning feeling woke up inside her again. Naisara tuloy niyang maigi ang kanyang mga hita nang madama ang pagpintig ng kanyang pagkababae sa hindi malamang dahilan. Iniwas niya ang tingin kay Decka at akmang aalisin na ang braso nito nang bigla na lamang niya itong narinig na umungol. Maya-maya ay mahinang nagsalita sa mahinang boses. "Don't leave me, Clary..." His voice, it sounded hoarse as if he was in pain while saying those words. She felt a pinch in her heart and a part of her head began to throb. His voice echoed inside her mind, like there was a memory stored in it where Decka was saying the exact same words. Hindi niya maintindihan. Ano ba talaga ang koneksyon nilang dalawa? Bakit panay ang pagsakit ng ulo niya at ang flashbacks niya magmula nang makilala niya ito? She sighed. Nang tingnan niyang muli ang mukha ni Decka ay ganoon na lamang ang kanyang pagtataka nang makita ang paglandas ng luha pababa ng gilid ng mukha nito. He's . . . crying? Nananaginip ba ito? Siya ba ang . . . laman ng panaginip niyo? Napalunok si Clary nang muling makadama ng kakaibang kirot sa puso dahil sa nakikitang pagkunot ng noo ni Decka habang lumuluha. Hindi tuloy niya naiwasang magtanong sa kanyang isip. Did I . . . leave you before? Decka moaned in pain. Natakot naman si Clary dahil akala niya ay binabangungot na ito kaya kahit ayaw sana niya, wala siyang nagawa kun'di ang gisingin ito. "Decka?" Gosh, she felt weird. Bakit kung tawagin niya ito ay para bang hindi siya nito hostage? Clary swallowed the pool of saliva in her mouth before she tapped his arm again. Nagising ito sa kanyang ginawa ngunit imbes na bumangon ay bigla na lamang siyang niyakap nang mas mahigpit. Nanlaki nang husto ang mga mata ni Clary nang ibaon ni Decka ang mukha sa kanyang dibdib. Wala siyang suot na undergarments dahil hindi pa rin siya binibilihan kaya naman walang ibang namagitan sa mukha nito at kanyang mayamang dibdib kun'di ang maluwag nitong tee shirt na kanyang suot. Sa sobrang gulat niya ay naitulak niya ito saka siya umalis ng kama. Dala ng labis na pagmamadali ay nawalan pa siya ng balanse kaya bumagsak sa sahig. Clary groaned in pain after she fell on the floor. Her eyes squeezed shut while she's holding herself by her pelvic area. Narinig niya ang marahas na pagbuntonghininga ni Decka. Umalog ang kama nang kumilos ito upang tumayo. He walked half-naked towards her before he irritatingly scooped her from the floor. "It's f*****g two in the morning. What the hell are you even doing?" may himig ng pagkapikon nitong tanong nang maibalik siya sa kama. Nagwala nang husto ang dibdib ni Clary dahil nakasangkal ang mga kamay nito sa kama habang nakaupo siya sa may gilid. He was trapping her between his toned arms so their faces were just a few inches away. Nanlalaki tuloy ang mga mata niya at ang mga labi ay hindi na napansing nakaawang. "K-Kasi ikaw, eh. M-Minamanyak mo n-na naman ako," pilit niyang pagrarason. Tila napikon lamang lalo ang binata. Humugot ito ng malalim na hininga't itinaas ang parehong kilay. "Minamanyak? We had s*x countless of times already, in private places and even in open areas. I made you drip with your own c*m with my fingers while we're in the middle of the dance floor. I had kissed and licked you all over hundreds of times. Tapos sasabihin mong minamanyak kita?" He scoffed. Maya-maya ay bigla nitong tinuhuran ang bahagi ng kama sa pagitan ng kanyang magkaparteng mga hita. "Such a lame word for everything we've already done." Napasinghap siya't humawak sa mga braso nito nang ikiskis nito ang tuhod sa kanyang pagkababae. The sensation felt familiar as if he'd made her feel that way a thousand times already . . . and a part of her seemed to have missed it so much. Isang bagay na hindi niya matanggap dahil ipinaglalaban pa rin ng kanyang isipang banal siyang uri ng babae. Malinis at walang bahid ng kamunduhan. "H-Huwag—ohh hmm!" Nakagat niya ang kanyang ibabang labi nang sapuin nito ang kanyang dibdib saka iyon piniga. Ang mga nagbabagang mga mata ay tila natuwa nang makita ang reaksyon niya. She looked helpless, as if her rational mind doesn't want to work anymore as her body gets burned by the burning feeling he's making her feel. "Hindi minamanyak ang tamang salita, Clary," he said under his breath. He pushed her on the bed and immediately crawled on top of her, making her body freeze because God, she doesn't know what to do anymore! She even shivered when Decka licked her skin on her neck before he sucked it. "I am reclaiming what's mine," he whispered against her ear before he squeezed her boob. "You are mine. Always been mine, and will forever be mine . . ." Pilit siyang lumunok at pinagana pa rin ang kanyang isipan. "W-Walang ibang nagmamay-ari sa akin kun'di ang Maylikha—" "Yada-yada-yada. I'm starting to hate the words those lips are spitting out." He lifted his head and looked into her eyes intensely. Maya-maya ay ngumisi ito na tila may naisip. "On a second thought, you always say Oh God when I'm inside you. Yeah. Almost forgot. You worship my body and I am always on my f*****g knees for you." Namula nang husto ang kanyang mukha. "M-Magdasal ka, Decka. H-Hindi maganda 'yang ginagawa at mga sinasabi mo. Hindi pa huli ang lahat. G-Grab a Bible. Change yourself. Pray." Umismid ito at ang ngisi ay naging makahulugan. Maya-maya ay tumaas ang masungit nitong kilay. "Open the book of heaven and pray, huh?" he asked. Lumunok siya't tumango. "O-Oo." He licked his lower lip then smirked. "Yeah, I can do that if that's what you want?" Napakurap siya. "T-Talaga?" "Uh-hmm." Bigla na lamang itong lumuhod sa tapat ng kama saka nito pinagparte ang kanyang mga hita. Goodness, she's not wearing anything down below so her throbbing coochie greeted him as soon as he managed to spread her legs widely enough! "D-Decka!" Her heart pounced. "A-Anong ginagawa mo?!" Decka looked at her as he pressed a kiss on her inner thigh. "Opening the book of life . . ." He shut his eyes and locked her thighs in place with his arms. "And closing my eyes to pray that you'd c*m in a few minutes so that after four damn years of being thirty, I could finally drink some holy water from the gates of my kind of heaven . . ."
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD