"Sister, paglaki ko, magsusuot din ba ako ng ganyang damit?" the little girl wearing a white dress up to her knees asked. Nakahawak ang dalawang kamay nito sa lumang manikang nakatago sa kanyang likuran.
Sabi ng mga madre, isa siya sa mga anghel na hindi pinalad na mabigyan ng mabuting mga magulang. Pagkapanganak pa lamang umano sa kanya ay iniwan na siya sa kumbento. Hindi niya alam ang mundo sa labas ng matatayog na pader. Ang pamilyang kinalakihan ay ang mga madre, pari, at mga paslit na tulad niyang inabandona ng mga magulang.
She grew up admiring the servants of God, especially the nuns who taught her so many things like how to write her name or how to properly bathe on her own. Mga bagay na dapat ay ang nagluwal sa kanya ang gumagawa.
Matipid na ngumiti ang madre bago ito tumango. "Kung iaadya ng Diyos, Ara ay darating ang panahon na ikaw naman ang magsisilbi sa Kanya." Yumuko ito at hinaplos ang pisngi ng bata. "Kaya palagi kang magpapakabait."
Malawak na ngumiti ang bata. "Opo!"
"Oh siya, sige na. Sumali ka na sa kanila at maglaro. Mamaya ay kakain na ng hapunan kasama si Father."
Tanging tango at masayang ngiti lamang ang iginanti ng bata bago ito tumakbo palapit sa ibang batang naglalaro. Tuluyan siyang humalo sa kumpol ng mga paslit, ang kanyang malutong na tawa ay sumabay sa mga tili sa palaruan.
She had fun with the other kids until the sun finally came down. Tinawag ang lahat patungo sa hapag-kainan matapos makapaglinis ng mga sarili. She's already ten and she knows how to bathe herself already unlike the other kids who still needed help from the nuns.
Ang bata ay pumwesto sa tabi ng isa pang madre. Yumuko ang ulo ng lahat at isinara ang mga mata upang mag-alay ng panalangin, ngunit nang sandaling imulat ng bata ang mga mata, napansin niya ang kakaibang titig na ipinupukol sa kanya ng Padre.
She suddenly felt shiver down her spine when the Priest clenched his jaw. Bago natapos ang panalangin ay muling ipinikit ng Padre ang mga mata nito habang nananatiling nakaigting ang panga.
It wasn't the last time she felt the sultry stares of the Priest. Nasundan pa iyon ng ilang beses sa tuwing bumibisita. Minsan ay pinanonood pa siya nitong magpadulas sa palaruan. Ang nananabik na mga mata ay sa kanyang mga hita ang titig kaya kaya nang mag-edad siya ng labing-dalawa, nawalan na siya ng ganang makipaglaro ang bata dahil sa nadaramang pagnanasa mula sa Padre. Madalas ay tumutulong na lamang siya sa ibang madre upang maglinis at magtiklop ng mga damit na nilabhan.
Isang araw, habang nagtitiklop ng damit ay tinawag siya ng isang madre. Kailangan daw niyang samahan ang Padre na dalawin ang may sakit mula sa kabilang bayan. Hindi nagduda ang sinoman dahil tahasang sinabi ng batang gusto niya ring magsilbi sa Diyos at ang sabi ng Padre, isasama siya upang makita niya ang isang gawain ng alagad ng Panginoon.
The girl remained silent as they drove away from the convent. Ngunit nang mapansin niyang tinatahak na nila ang daan patungo sa daang wala nang mga bahay at puno ng mga puno ang magkabilang daan, nagsimulang gumapang ang kaba sa kanyang puso.
She snapped when she felt the Priest's hand on her thigh until it travelled up to her undergarments. Mabilis niyang pinigil ang kamay nito, ngunit nang tingnan niya ang Padre ay dumilim ang ekspresyong nakaguhit sa mga mata nito.
His eyes shouted nothing but pure lust. Hininto nito ang sasakyan at dali-daling umikot ngunit bago nito narating ang pinto ay mabilis na kumilos ang dalagita upang tumakbo sa kakahuyan.
Her heart was pounding so loud inside her chest as she ran through the woods, but with the Priest's longer legs, hindi pa man siya nakalalayo ay naabutan na siya nito.
She tried to scream as tears formed in her eyes but the Priest covered her mouth to suppress her plea for help. Nanginig ang kanyang kamay nang madama ang pagpiga ng pari sa pausbong pa lamang na dibdib, ang umbok nito ay sinasadyang ikiskis sa kanyang likod.
"Wag kang maingay, Ara," tila demonyo nitong bulong habang idinadala siya sa mas masukal na bahagi ng kakahuyan. "Ilang taon na kitang hinihintay na mahinog. Hindi na ako makakatiis pa."
Walang magawa ang kanyang panlalaban dahil sa higpit ng yakap ng pari. Nang idapa siya nito sa isang tumbang puno, lalong rumagasa ang kanyang luha at ang puso niya ay tumindi ang pagwawala.
She was begging him to stop when she felt his sinful lips on her back. Nang iangat nito ang laylayan ng kanyang puting bestida ay lalong tumindi ang kanyang takot.
"Tumigil ka!" may diing ani ng pari habang binababa ang kanyang underwear.
She groaned in pain when she felt his rough fingers enter her slit. Makirot iyon dahil sa rahas ng paglabas masok ng daliri ng pari. Her hot tears fell heavily. Hindi niya matanggap na nagagawa siyang babuyin ngayon ng isang alagad ng Diyos.
She screamed, but all that came out was a series of muffles. Nadarama na niya ang pagkiskis ng ulo ng pagkalalaki nito sa kanyang hiwa, ngunit bago pa maipasok ng pari ang ari nito, pinutol ng dalagita ang naabot na sanga saka ito buong pwersang itinusok sa mata ng Padre.
The Priest cried in pain as blood gushed down his face. Sa sobrang galit nito ay hinablot nito ang kanyang buhok at ilang ulit na iniumpog ang kanyang ulo sa tumbang puno.
Dumudugo na ang kanyang ilong, ngunit pinilit niyang iniunday ang kamay hanggang sa tamaan niya ang sangang nakatusok pa sa mata ng Padre upang lalo itong diniin. Napahiyaw ito sa sakit at nang mabitiwan siya ay dali-dali niyang dinampot ang malaking batong nakita.
With all the fury and pain thrumming in her veins, she hit the Priest on his head. Bumagsak ito sa lupa at umagos ang dugo, ngunit hindi nakuntento ang dalaga. Ang galit niya ay walang paglagyan dahil sa kababuyang ginawa ng Padre.
Naupo siya sa tiyan nito at buong pwersang pinukpok ang bato sa mukha ng Padre hanggang sa halos hindi na ito makilala pa.
Her face was bloody so as her dress. Marahas at mabilis ang kanyang bawat paghugot ng hininga, ang mga mata ay nanlalaki at naging malikot ang paggalaw habang takot na takot na tumakbo palayo sa walang buhay na Padre.
She was trembling, her knees almost gone weak as she ran. Ilang beses ding nadapa dala ng panginginig ng kanyang mga tuhod. Magulo ang kanyang isip. Ni hindi na niya namalayang nasa gitna na siya ng daan, ang aspaltong pumapaso sa kanyang talampakan ay hindi niya na nagawa pang indahin dahil sa lahat ng emosyong lumulukob ngayon sa kanyang puso.
There was a loud honk coming from the approaching car but she couldn't seem to pay much attention to it. Tila nawawala siya sa sarili dahil sa matinding takot na lumulukob sa kanyang puso.
The cars stopped, and when the girl turned around, she saw an old man wearing a black ensemble of three-layered suit matched with an expensive wrist watch and big sunglasses. Inalis nito ang salamin at pinasadahan siya ng tingin, sa mga mata nito ay kitang-kita niya ang pagtataka at pagkamangha.
A younger man, probably around twenty one or older, went out of the car. His eyes were cold and dangerous, his lips were on a thin line as he examined her from head to toe.
Sinulyapan ito ng matandang lalaki. Maya-maya ay sinenyas ng matandang lalake ang ulo sa nakababata. The younger guy jerked his head up, and when he started taking his steps towards her, the girl froze on her spot as she watched him take off his jacket.
Nanginig ang katawan niya sa takot, ngunit nang ilagay ng lalaki ang jacket nito sa kanyang balikat habang nakatitig sa mga mata niya ay umawang ang kanyang mga labi.
"Tell me, hmm? Why does a fine young lady look like that right now?" ang matandang lalaki iyon. Nang mahalatang hindi niya naintindihan ang sinabi nito dahil wikang Ingles ay muli itong nagtanong. "Bakit ganyan ang itsura mo, hija?"
Nabaling sandali ang tingin niya sa matanda, nanginginig ang tinig na sumagot, "S-Si F-Father . . . S-Si Father ho." Kumawala ang impit niyang hikbi habang masaganang dumadaloy ang kanyang mga luha. "P-Pinagtang . . . P-Pinagtangkaan h-ho a-akong g-gahasa . . ." Hindi na niya nagawa pang ituloy ang sinasabi dahil masyado nang tumindi ang kanyang mga hikbi.
Lumapit ang matandang lalaki, maingat na pinunasan ang kanyang luha sa pisngi at iniiwasang tamaan ang sugat sa kanyang mukha.
"Sinubukan kang gahasain ng isang pari?"
A nod was her only response as she stared at the old man's compassionate eyes.
"At ano ang ginawa mo sa kanya? Pinatay mo ba?"
Muli ay tango ang kanyang tugon ngunit nang mahinang tinapik ng matandang lalaki ang kanyang balikat, muli siyang kinilabutan.
"Tumahan ka, hija. Ginawa mo ang tama. Bagay lamang sa hayop na gaya niya ang mamatay."
Napaangat siya ng tingin sa matanda, natigilan ng balutin ng pagtataka. "T-Tama po?"
Gumuhit ang isang malaking ngiti sa mga labi nito. "You made the right decision to eliminate someone unworthy to live. You should be proud of yourself. Ano ang pangalan mo?"
Lumunok siya, pinigilan ang paghikbi bago sumagot. "Cla . . . Clarianara. A . . . A-Ara."
"Ara, hmm? I don't like that name. It sounds . . . weak." Huminga nang malalim ang matandang lalaki saka tumingin sa mas batang nasa kanyang gilid. "What name do you think fits better with this little devil?"
Napatingin siyang muli sa malamig na mga mata ng nakababatang lalaking nakatitig din sa kanya. Maya-maya'y gumalaw ang panga nito at nang bahagyang tumikwas ang sulok ng labi para sa multong ngiti, hindi alam ni Ara kung bakit may init na humaplos sa kanyang puso.
"Clary . . ." he said then shifted his gaze to the old man. "Clary would be better, Papa."
Ngumisi ang matandang lalaki bago tinapik-tapik ang balikat nito. "Good choice, Giovanni." Muli itong tumingin sa kanya, ang ngiti ay naging makahulugan. "Clary, sweetheart, how about you come with Papa and let me make you even more deadly?"
Nanginginig na niyakap ng dalaga ang sarili. "H-Hindi ko po maintindihan."
The guy named Giovanni pulled out his handkerchief then showed it to her. "Pupunasan ko ang mukha mo."
Pumitlag siya noong una ngunit nang mapatitig sa tila naaawa na ngayon nitong mga mata ay unti-unting kumalma ang kanyang katawan.
"Sumama ka sa'min at sisiguraduhin ni Papa na gaya ko, magiging mas mahusay ka ring mamamatay-tao." He tucked her hair behind her ear as he stared into her eyes. "Masyadong masalimuot ang mundo para piliin mo pa ring maging mabuting tao . . ."