พ่ายใจร้าว

ภายในบาร์หรูเต็มไปด้วยผู้คนที่ออกมาดื่มอย่างสนุกสนานและมีความสุข เสียงเพลงเพราะๆเข้ากับแสงสีของที่นี่เป็นอย่างดี นัยน์ตาเศร้ามองแก้วเหล้าพร้อมกับน้ำตาไหลทะลักออกมาอาบแก้มจนต้องรีบเช็ดออกครั้งที่เท่าไรแล้วก็ไม่มั่นใจ เธอดื่มไปเท่าไรแล้วก็ไม่มั่นใจเหมือนกัน เธอแค่อยากจะทำทุกอย่างให้ลืมภาพคนรักกับเพื่อนสนิทที่ร่วมมือกันหักหลังอย่างตั้งใจ นั่นคือการแทงข้างหลังทะลุถึงหัวใจที่เล่นเอาแทบช็อคเมื่อได้รู้ความจริง เพื่อนสนิทที่คบมาสองปี คนรักที่คบมาหนึ่งปี ทั้งสองคนแอบคบกัน ไม่รู้สิว่าจะรู้สึกยังไงดีกับสิ่งที่เกิดขึ้น เธอไปอาละวาดถึงคณะในตอนเย็นประจานชายหญิงชั่วให้คนมันรู้กันไปเลยว่าสองคนนั้นสารเลวขนาดไหน แล้วจากนั้นก็ขึ้นรถขับออกมาเรื่อยๆไร้ทิศทางจนมาถึงบาร์แห่งนี้ที่เปิดพอดี โทรศัพท์สั่นไม่หยุดเพราะข้อความของเพื่อน รุ่นพี่ รุ่นน้อง และพวกเขาสองคน คำถามหลายอย่างพุ่งเข้ามาพร้อมกับคำด่าสารพัดเช่นกัน แต่ไม่มีใครลบความจริงเรื่องถูกแย่งแฟนไปได้ เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดเหลือเกิน มีคนหลายคนส่งสายตามาหาแต่นั่นไม่ได้ทำให้สนใจเลย บางคนเดินมานั่งข้างแต่เธอก็ไม่สนใจ น้ำตาไหลมาอีกหยดจนต้องรีบเช็ดออกแล้วยกแก้วดื่มเหล้าไปทันที เธอสั่งเพิ่มอีกแก้วอย่างไม่ลังเลและในนาทีนั้นก็มีคนมานั่งข้างตัว สั่งเหล้าแบบเดียวกัน เธอหันไปมองเขาก็ยิ้มให้แล้วรับแก้วเหล้ามาดื่ม “ดื่มเหมือนกันเลยนะครับ” “ค่ะ” “มาคนเดียวเหรอ?” “อื้ม” “พี่พึ่งมาที่นี่ครั้งแรก” “เหรอคะ แล้วมากับใคร?” “มาคนเดียวครับ” “หน้าตาแบบพี่ไม่น่าจะมาคนเดียวได้นะ” “เราเองก็ไม่น่าจะมาคนเดียว พี่ว่าน่าจะมากับรักมากกว่า” “ความรักมันห่วยแตก!” บรรยากาศโดยรอบเต็มไปด้วยความสนุกสนานแต่กับเธอคนนี้ทำให้รู้สึกเหงา รู้สึกเหมือนมีเรื่องเศร้าเสียใจมาก เธอเมาหนักและที่นี่ไม่ได้มีแสงสว่างมากพอจะมองเห็นตาว่าแดงจากการร้องไห้ไหม ภาคินมองไปชั้นสองที่เพื่อนสนิทนั่งดื่มกันอยู่แล้วยิ้มบางๆให้อย่างรู้กันว่าต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น ก่อนหน้านี้เขาอยู่ชั้นบนแต่พอเห็นว่าเธอเดินเข้ามาก็รู้สึกสะดุดตา เขาแอบมองอยู่นานมากกว่าจะเดินลงมาแล้วนั่งดื่มกับเธอ คืนนี้เธอน่าจะต้องการคนช่วยให้คลายเหงา เขาถนัดเรื่องนี้พอดีเลย เวลาล่วงเลยไปถึงเที่ยงคืนนิดๆเราเปิดห้องที่โรงแรมหรูแล้วมีเซ็กซ์อย่างเร่าร้อนและหนักหน่วง ทุกความรู้สึกที่แบ่งปันเต็มไปด้วยความเสียวซ่านกว่าจะหมดแรงเวลาก็ลากยาวไปถึงตีสี่กว่าๆแล้ว เขานอนกอดเธอทั้งที่ยังไม่รู้จักชื่อ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอายุเท่าไร แต่หวังว่าคงจะไม่ไปพรากผู้เยาว์ก็พอแล้วล่ะ เขาขี้เกียจมีปัญหาในเรื่องนี้กับพ่อแม่เด็กสักเท่าไรนัก อวบๆแบบนี้ได้จัดอีกทีตอนเช้าคงสดชื่นทั้งวัน น่ารักจังเลยนะ แปดโมงเช้าของวันต่อมาเปลือกตาหนักอึ้งค่อยๆเปิดออกพร้อมกับอาการปวดหัวมากจนแทบจะระเบิดอยู่แล้ว ปวดเมื่อยตามเนื้อตัวไปหมดเลยและถอนหายใจหนักเมื่อไม่ได้อยู่คนเดียวบนเตียง ความทรงจำทุกอย่างเริ่มย้อนกลับเข้ามาช้าๆแม้จะเลื่อนรางก็จำได้ว่าทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะความเต็มใจของเธอเอง แต่นั่นก็เพราะเมาด้วยไม่ใช่รึยังไงเล่า คิดซะว่าเป็นวันไนท์สแตนด์แล้วกัน เลิกกับแฟนวันเดียวเธอนอนกับผู้ชายคนอื่นแล้ว เธอค่อยๆย่องลงจากเตียงไปหอบเสื้อผ้าแล้วอาบน้ำแต่งตัวให้เรียบร้อยถึงออกจากห้องไปโดยไม่บอกให้เขารู้ วันนี้เธอมีสอบในตอนบ่ายทำให้ต้องรีบมากๆ เมื่อคืนหนังสือก็ไม่ได้อ่านวันนี้คงต้องพึ่งพาสิ่งศักดิ์สิทธิ์แล้วล่ะว่าจะช่วยให้สอบผ่านไปได้ หลังจากสอบเสร็จแล้วเธอรีบกลับทันทีเพราะไม่อยากจะเจอเพื่อนชั่วและแฟนเก่าแสนเลว สองคนนั้นดักรอเพื่อจะเคลียร์กับเธอทั้งที่มันไม่มีอะไรให้เคลียร์แล้ว ทุกอย่างมันชัดเจนหมด ตอนนี้คนรู้ทั้งคณะหมดแล้วว่าเธอโดนเพื่อนรักแย่งแฟน เธอถูกแฟนที่คบมาหนึ่งปีหลอกอย่างหน้าด้านๆ เพื่อนหลายคนที่รู้จักก็ให้กำลังใจในสิ่งที่เกิดขึ้น แต่บางคนก็ว่าเธอทำเกินกว่าเหตุที่อาละวาดใส่สองคนนั้นกลางมหาวิทยาลัย เธอเจ็บขนาดนี้แล้วจะต้องแคร์อะไรอีกล่ะ แอบกินกันยังทำได้จะมาหน้าบางอะไรตอนนี้ไม่ทราบ เธอขับรถไปที่ร้านกาแฟไม่ห่างจากคอนโดมากแล้วสั่งน้ำหวานกับขนมมากิน บนโต๊ะเต็มไปด้วยงานที่ต้องเร่งทำส่งอาจารย์ก่อนจะตกเอาได้ เธอเสียใจมากก็จริงแต่จะทำให้ชีวิตพังไม่ได้หรอก อีกไม่นานความเจ็บปวดนี้จะผ่านพ้นไปพร้อมกับทิ้งบาดแผลเอาไว้ให้เธอไม่เชื่อใจใครอีกง่ายๆ อยู่ๆก็มีคนมาหยุดตรงข้ามเธอ เขามาได้ยังไง! หัวใจดวงน้อยแทบหยุดเต้นเมื่อคนที่นอนอยู่ด้วยตลอดทั้งคืนยืนอยู่ตรงหน้า เขามองเธอ เธอมองเขา เราสบตากัน ความทรงจำแสนเร่าร้อนตลอดทั้งคืนผุดขึ้นมาในสมองเหมือนวิดีโอที่ฉายซ้ำไปซ้ำมาไม่หยุดเลย "จะไม่ทักกันหน่อยเหรอ เราก็...คนเคยๆกัน" "แค่คืนเดียว!" "แต่หมดไปหลายน้ำ”