Korku hiç olmadığı kadar kalbindeydi. Canı yanıyordu hem de çok!
Gözlerinden akan yaşlar sanki birer bıçak darbesi gibi iniyordu boğazına.
Kapıdan gözleri yaşlı bir şekilde giren annesine, Asel'e, Esin'e, Lal'e, Pusat'a, Deniz'e ve Özgür'e baktı. Ama şu anda en çok ablasına ihtiyacı vardı. Kimseyi umursamadan Lal'e sarıldı.
"O-o-onun kalbi durdu Lal... Ambulansta kalbi durdu!" Dediğinde Lal hıçkırarak kardeşine daha sıkı sarıldı.
"Merak etme o güçlü kız! Kurtulur bundan da! Ama ne oldu? Nasıl oldu?" Dediğinde Doruk öfke ile anlatmaya başladı.
"Tusem'i ders çıkışında bekliyordum birden Kübra, Doruk diye bağırdı. Gayriihtiyari ona döndüm ve birdenbire dudaklarıma yapıştı. Sonra Tusem geldi... Geri geri giderken hızla gelen araba ona çarptı." Dediğinde bacakları onu daha fazla taşıyamadı
