"Önce yemek mi yiyelim? Yoksa konuşalım mı?" Diye sordu Murat.
Lal, "Hiç iştahım yok. Ben bu akşam yemesem?" Diye sordu. Pusat çatık kaşlarla bakacaktı ki Lal o kadar dolu gözlerle baktı ki bir şey yapamadı. Kızın Ağır depresyon geçirdiğini düşünen Murat yemeği bile unuttu ve konuşmaya başladı.
"O zaman bende yemeyeyim. Birlikte güzel bir konuşma yapalım Lal ile sonra birlikte yeriz. Olur mu Lal?" Dediğinde Lal omuz silkti. Şu anda dünya yansa umurunda değildi.
Tek umurunda olan şey Pusat'tı ve ona verdiği büyük hasardı.
"Tamam." Dedi ve Pusat'a döndü.
"Biz senin odana geçiyoruz dostum." Dediğinde Lal tedirgince Pusat'a baktı. Şu kısacık zamanda nasıl bu kadar alışmıştı bu adama bilmiyordu ama onun yanı dışında güvende hissetmiyordu.
"Pusat?" Diye sordu.
"Yalnız konuşsak daha iyi ol
