MERCAN
Duş aldım, yatağa döndüm ama gün ağarana kadar uyumadım. Uyuyamadım… Dokunuşu aklıma geldikçe içim bir tuhaf hisle sarsılıyordu, kokusunu hatırladıkça bir kez daha yanımdan yürüyüp geçmesini ve o baştan çıkarıcı kokusunu duymak istiyordum. Parfümünü değil ama ten kokusunun burnumdan sızarak ciğerlerime doluşunu sevmiştim.
Hala gelmedi.
Yatağın içinde dönüp durdum bir süre. Sonunda pes edip doğruldum. Başımı yastıktan kaldırınca odayı yeniden fark ettim. Gece lambasının loş, neredeyse kıpırtısız ışığında, duvarlardaki koyu tonların içine gömülmüş koca bir huzursuzluk saklanıyordu sanki. Gözlerim tavandaki gizli ışık çizgilerine kaydı. Sessizdi, soğuk ve göz alıcı. Ama en çok da karanlıktı. Oda… bu oda… tıpkı onun gibi… karanlık ama büyüleyici.
Yataktan kalktım. Ayaklarım yumuşak
