MERCAN
Hep birlikte buluştuğumuz nokta bize oldukça uzak bir ormandı. Neden burada toplandıklarını anlamamıştım ve sorgulamaya da pek niyetim yoktu. Endişeliydim, ellerim titriyordu. Gerginliğimi atmak için kaçıncı su şişesini bitirdiğimi hatırlamıyorum. Sanki dilim damağım kuruyordu.
"Neden ormandayız?" diye sordum herkesin suskunluğu beni daha da çok tedirgin edince. Alev gülümsedi, üstündeki beyaz cübbesi göz alıcıydı,
"Orman mı? Hayır, ormanda değiliz. Sadece girişi burası. Kabul törenin için yer altına gireceğiz. Bizi orada bekliyorlar. Şimdiden herkes gelmiştir."
"Yedi Sessizler kana susamış gibi bekliyorlardır seni." diye devam etti Alev'in arkasından Yağız. Cihan Abi ise hiç konuşmuyordu şimdiye kadar ancak en sonunda derin bir nefes alarak üzerindeki cübbesini hafifçe düzeltt
