Sold To Rafael (TAGALOG)

CHAPTER 5

Warning: |R-18 | Mature content

Halos mawalan ako ng ulirat dahil sa sakit na naramamdaman ko. Parang mapunit ang p********e ko nang tuluyan niyang naipasok ang kahabaan niya. Napakapit ako ng mahigpit sa bedsheet dahil sa sakit at kirot. I couldn't stand the pain so I cried out loud with my tears. My womanhood is full because of the size and length of his best buddy.

I felt him stop and look at me tenderly. “Did it hurt, didn't it?”

“R-Rafa!” tanging pangalan lang niya ang nasambit ko.

“Hmp, it's good to hear.” he kissed me again and started moving inside me. I just closed my eyes tightly and felt the pain as he moved over me. Dahan-dahan lang ang pag-galaw niya habang nagiging malikot ang mga kamay niya, caressing and squeezing my n****e.

I didn’t think that as time went on the pain would gradually disappear and be replaced by a tickle and a strange relish. I couldn't stop myself from biting my lower lip because I gradually liked what he was doing.

“Hmp, R-Rafa, ugh!” I no longer felt embarrassed as I moaned because of the relish and pleasure that dominated my innermost being. s**t, ganito pala ang pakiramdam?

“Moan my name, Juliana, moan louder, because this is your punishment.” sabi niya habang binilisan ang pag-ulos. Sa tuwing hihigitin niya ang kahabaan niya sa loob ko ay sumasabay naman ang balakang ko. Sa tuwing isagad niya ang best buddy niya sa p********e ko, hindi ko mapigilang ilabas ang ungol mula sa lalamunan ko.

“Ugh, s**t! You're tight Juliana, fvck!” Napakapit na ako ng mahigpit sa headboard ng kama ko dahil sa bilis ng bawat ulos niya. It caused a strange feeling that delivered a strange joy and tickle to my heart.

Wala na akong pakialam kung makikita man niya ang reaksyon ko. I can't really control how I feel anymore. Ang sarap, parang lumulutang ako sa alapaap. Kung gaano kalakas ang pag-ulos niya sa ibabaw ko ganun din kabilis ang pintig ng puso ko.

He stopped coming out into my womanhood and he slung one of my legs on his shoulder, then he thrust again faster and deeper as if my womanhood would be destroyed.

“s**t, R-Rafa, ugh, harder please.” I saw a faint smile on his lips when he heard what I was saying. I ignored the warmth on my cheek because it seemed like something was going to explode inside me again. “Ugh, Rafa! Naiihi na naman ako.”

“Go on, sabay na tayo.” bulong niya malapit sa tainga ko. Mas lalo lang niyang binilisan ang pag-galaw niya at hinalikan niya ako ng mariin sa labi.

“I really like your moan. Ang sexy sa pandinig. Nakakabaliw, Juliana.” bulong niya malapit sa tainga ko. Mas lalo lang niyang binilisan ang pag-galaw niya at idiniin pa lalo ang p*********i niya sa akin. I gasped as I accepted his deep and fast thrust, until something completely exploded into my womanhood.

Hingal siyang bumagsak sa tabi ko, habang ako naman ay pilit pinu-proseso sa utak ko ang nangyari sa amin. Tama ba ‘to? Bakit parang ginusto ko ang nangyari? Kahit alam ko naman na ginagawa lang niya ito upang makaganti sa panloloko ko sa kanya?

Tumalikod ako sa gawi niya at dun ko tuluyang pinapakawalan ang luha ko. Now I feel the pain of my infidelity again. Whether I blame myself, is too late. He already got what he wanted in return, and I could do nothing. Hopefully, after that, he will disappear of my life.

Naramdaman kong umuga ang kama ko at parang gumaan ito. Nakita kong nagtungo siya sa harapan ko at agad akong pinangko.

“Papaliguan na kita.” he said in a calm voice. I would have been flatter but he just tightened his grip on me.

There was nothing I could do when he finally let me into the bathroom. He gently laid me down in the bathtub and filled it with water. Tahimik lang ako at nagmamasid sa ginagawa niya. Nakakaramdam ako ng hiya nang dumapo ang tingin niya sa buong parte ng katawan ko. Nakikita ko sa mga mata niya ang pagnanais na pilit naman niyang pinipigilan.

“Bayad na ako. Pwede bang, ewan mo na ako.” sabi ko habang hindi makatingin ng deretso sa kanya. Siya itong pumilit sa akin na may mangyayari sa amin, pero bakit parang ako itong nahihiya?

“Do you think it’s that easy? Did I tell you I'll leave you for just one taste? You are wrong, Juliana.” muli na namang sumilay ang ngiting nakakaloko sa mapupula niyang labi. Napalunok nalang ako ng mariin nanng maisip ko ang mga halik niya sa akin kanina.

Bakit ang gwapo niya? Hindi nakakasawang pagmasdan ang mga mukha niya. Ang maliit at mapula niyang labi ay nakakaakit.

"Is that what you want to get away from me?" agad kong binawi ang paningin ko sa kanya dahil nakikita niya ang ginagawa ko. “You won't just pay your debt to me once, Juliana. Maniningil at maniningil ako hanggang gusto ko.”

Dahan-dahan akong nagbaba ng tingin. Naghilamos ako dahil ayaw kong makita niya ang luha ko. Ayokong kakaawain niya ako, kahit alam kong hindi niya ako tatantanan. He started putting soap on my body so I just let him. Wala namang magagawa ang pagmamatigas ko eh. Wala akong laban sa isang Rafael Zane Miranda, absolutely nothing.

Matapos niya akong paliguan ay kinuha niya ang blower at pinatuyo ang buhok ko. Nakakaramdam ako ng antok kaya sinubsob ko ang ulo ko sa harap ng salamin. Nakakapagod pala gawin ‘yon? Hindi paman ako tuluyang kinain ng dilim, ay naramdaman kong binuhat niya ako at inilipat sa kama, hanggang sa wala na talaga akong namamalayan.

HINDI ko alam kung ilang oras akong nakatulog. Nagising ako ng maramdaman ko ulit na kumikirot ang kasilanan ko. Dahan-dahan akong nagmulat ng mata at ibang kwarto ang bumungad sa akin. Black and white? s**t! Nandito na naman ako?

Nagmamadali akong bumangon at agad lumabas ng kwarto. Napaawang nalang ako dahil nakita ko naman ulit ang buong bahay na black and white. Tama nga ang kutob ko, nandito na naman ako sa bahay ni Rafa. Tinungo ko agad ang first floor dahil nandito ako sa second floor. Kaya ko agad nalaman na bahay ito ni Rafa dahil sa klase ng chandelier na nakikita ko agad sa mataas na sailing.

Pagbaba ko sa second floor ay nakita ko sa living room si Rafa na may kausap na babae. Nakaupo siya sa sofa habang may laptop sa na nakapatong sa lap niya, at ang babae naman ay nakaupo sa tabi niya at ipinatong pa ang ulo nito sa balikat niya. Parang ang lapit-lapit nila sa isa't-isa. Napabuntong hininga nalang ako at tumalikod para sana bumalik nalang sa kwarto.

“How about Juliana?” napatigil ako nang marinig kong binanggit nung babae ang pangalan ko. Dahan-dahan akong humarap sa gawi nila.

“She owe me, sinisingil ko lang.” sagot ni Rafa habang nakatuon sa laptop.

“Anong klaseng utang?” inosenteng tanong nito kay Rafa. Maganda ito, sa feature palang mukhang mayaman na.

A smile flashed on Rafa's lips. “Hindi mo na pwedeng malaman, sa amin nalang ‘yon.”

Sumimangot naman ang babae. "You didn't say you had a woman."

“Why do you seem surprised? I used to do that, eversince.” natatawang ani Rafa. Para akong sinaksak ng patalim ng marinig ko ‘yon. Kinontrol ko nalang ang sarili ko dahil baka maiyak na naman ako.

"Yes, but why do you seem to consider her special?"

"Cassandra, whatever you're thinking, get rid of that. She really owes me.”

"How about me?"

“Fvck! Cassandra? We are best friends. Don't compare yourself to other women because there is nothing more special than you.” napangiti nalang ako nang hindi ko alam kung anong dahilan. Iyon ang katotohanan, pero masakit pala.

Nilisan ko ang kinaroroonan ko at umakyat uli sa taas upang bumalik sa kwarto. Bubuksan ko na sana ang pintuan ng kwarto pero napansin kong nakabukas ng bahagya ang kwarto sa dulo. I walked slowly towards that room. Habang papalapit ako ay may naririnig akong tumugtog ng gitara at kumakanta. His voice is so beautiful that I smile without realizing it.

When I came to the front door that was ajar, I peeked inside. I see Terrence sitting on his bed and playing guitar. He was looking at his laptop while singing. I smiled because of his beautiful voice. He’s handsome too.

If I can describe his face, he doesn't look far from Rafa. They look alike, but he is innocent. Maputi din siya at may dimple sa magkabilang pisngi. If Rafa has a thick lower lip, si Terrence naman ay manipis ang lower at upper lip. Kung si Rafa ay mapula ang mga labi, ganun din si Terrence, ang lamang nga lang ni Rafa ay matangkad ito sa kay Terrence at malantik ang mga mahahabang pilik mata nito.

“Tatayo ka lang ba diyan?” napaigtad ako dahil hindi ko namamalayan na nandito na pala siya sa harap ko. Bitbit ang gitara niya. He was wearing only navy blue shorts and a white t-shirt. "Am I too handsome?"

Napakurap ako sa tanong niya. “H-Hindi no.”

“Ows? Why do you look at me so deeply?”

“A-Ano ka, hindi kaya.” he giggled so I looked down on the floor. I’m probably too obvious.

"Maybe you want to come in?"

Mabilis akong umiling. “Hindi na.”

“Sige na, pakinggan mo lang ‘yung ginawa kong bagong kanta.”

“Gumagawa ka ng kanta?” my lips parted. I was just amazed because he was making a song, something I like in a man. Wala kasi akong kilalang lalaki na ganun ang hobby.

“Yes. Come in.” I followed him into his bedroom and sat on the small sofa facing his bed. Ang lawak din sa loob, pero iba ang theme ng kwarto niya. Hindi gaya sa kwarto ni Rafa na black and white ang theme.

“Here.” umupo siya sa tabi ko dala ang laptop at gitara niya. Nilagay niya ang laptop sa lap ko.

“Beautiful disaster.” basa ko sa nakasulat na title ng kanta. I smiled because it definitely means good. Title palang kasi, maganda na. “Ano ang pinaghuhugutan mo sa sa pag-gawa sa kantang ‘to?”

“I once loved a woman, she's just a beautiful disaster.” nakikita ko kung paano kumislap ang mga mata niya habang nagke-kwento.

“Loved? Noon pa?”

He nodded. "Hmp."

“Bakit noon lang?” I just bit my lip because his expression suddenly changed. Medyo nagkamali ako sa part na ‘yon ah! Syempre noon dahil may nangyaring hindi maganda kaya noon ang binanggit niya Juliana Gabriela. Ang slow mo talaga.

“Something bad happened that I still want to remember again and again.”

“Huh?” something bad happened pero gusto pa din niyang maalala? Ang weird niya.

“Let's start.” nagsimula na siyang mag-gitara at sinumulang kantahin ang kantang ginawa niya.

Nakatitig lang ako sa kanya habang kumakanta siya. He closes his eyes and feels every lyric he utters. It was so sweet to hear his voice. Feeling relieved. Iyon bang may mabibigat kang problema pero biglang nabura ito dahil sa malamig na himig ng boses niya.

Hindi ko maiwasang mapangiti habang ginaya ko siya. I also closed my eyes and felt his every rub on the guitar and his beautiful and cold voice. A beautiful disaster. May nangyari ba sa akin na ganun?

Kay ganda ng pagkagawa ng kanta. Mula umpisa hanggang sa kalagitnaan. It seems like every lyric of it has a meaning and origin. Although the lyrics of the song are sad but you can't feel the sadness. Tipong mapapangiti ka nalang kapag may maisip kang masamang nangyari sayo noon, but that bad thing that happened makes you feel better and changes you to be a better person.

Para bang sinasabi ng kanta na ang pagiging isang Magandang Disaster ay nangangahulugan sa bawat tao na ang mga bagay at tao ay pareho lang na nagkakamali sa buhay, malaki man o maliit, but how you handle them makes who you are. Kung kukunin mo ang masama at gawing mabuti pagkatapos ito ay kamangha-mangha na bagay.

The song ended with me just closing my eyes. Parang nagpaulit-ulit lang ito sa pandinig ko.

“A beautiful disaster.” I slowly opened my eyes when Terrence mentioned those ‘words’. Exactly when I open my eyes our vision met, kaya agad akong nagbawi ng tingin ay isinalin ito sa ibang direksyon.

“Ang ganda ng kanta.” mahimang sambit ko.

I heard him laugh softly. “Halata ngang nagagandahan ka sa kanta ko dahil pumikit ka eh.”

“Halata ba?”

“Oo.” inilapag niya ang gitara niya sa tabi at kinuha ang laptop na nakapatong sa hita ko at tiniklop ito. “Kumusta kayo ni kuya?”

“Huh?” I was a little surprised by his question.

“Saan kayo nagkakilala?”

Bumuntong hininga ako. “Sa hospital ng bestfriend ko.”

“Ah, okay.”

“Hindi mo tatanungin kung anong ginagawa niya don?”

"You were the one who accidentally used an injection with his sperm, weren't you?" umangat ng bahagya ang kabilang sulok ng labi niya. Mas lalo siyang gumwapo kapag nakaganun siya.

“Ang totoo niyan, sa braso ko lang naiturok ‘yon. I can't really get pregnant because it wasn't injected into my infidelity.”

“Hmp, but my older brother thought you would get pregnant because he didn't know that it was just injected in the arm. By the way, it's not a big deal for us, but for him, it's a big deal."

Napalabi ako. “Kaya nga hindi niya ako tinantanan. Hindi ko naman alam na magagalit siya ng ganun.”

“You know nothing about him, Juliana. Kung gaano kaamo ng mukha niya, his attitude and rule are the opposite.” tama, wala akong alam sa isang Rafael Zane Miranda. Kahit araw-araw kaming nagkikita non sa highschool, hindi ko pa din alam ang tunay na pagkatao niya.

"Maybe. It's really my fault. I didn't tell him right away.”

"Don't blame yourself. That thing is not really that big of a deal. But for him, telling the truth is very important.”

“Ganun ba talaga ugali niya?”

Tumango siya ng alanganin. “Oo.”

“Pwede bang ihatid mo ako sa amin?” kailangan kong kapalan ang mukha ko sa harap ni Terrence. Hindi ko kayang magtagal dito lalo pa't may ibang babae na nandito.

"Sure, but let's eat first." tumayo siya at nagtungo sa pintuan pero sinundan ko siya.

“Wait, baka makita ako ni Rafa sa labas, baka hindi na ako makakauwi.”

Humarap siya sa akin at ngumiti. “Don't come out here, kukuha lang ako ng pagkain dahil dito tayo kakain.”

Tumango nalang ako. Gutom na din naman ako kaya hindi nalang ako pumalag. Tinanaw ko siya na lumabas ng pinto bago ako bumalik sa sofa. Hindi ko maiwasang isipin ang nangyari sa amin ni Rafa. Bakit parang nagugustuhan ko ‘yon? Ang kiliting naramdaman ko nung oras na ‘yon ay nandito pa din. Wala namang ibig sabihin non eh, sinisingil lang niya ako sa nagawa ko. That’s right, that’s just ‘Juliana. That doesn’t mean anything else.