Sungur Alp’in sert sesi bütün bahçede yankılanmıştı. Arabaya doğru ele ele ilerlerken arkamızdan herkesin şaşkın şaşkın bize baktığına emindim. Elimi tutan tam bir deliydi. Ne olursa olsun istemediği bir şey varsa onun olmaması için ailesini bile karşısına alıyor, savaşıyordu.
Bu özelliği hayranlık uyandırıyordu. Aslında her yaptığı öyleydi. Daha şimdiden ona kapılmaya başlamıştım. Miray “Baba bir şey yapmayacak mısın? Sonuçta evlendiler. Eve almamak ne demek?” dedi.
Ziya Bey arkamızdan “Ne hali varisa görsun! Atasindan izin almadan evlenenun soni budur! Ben ona boşina mi gavur inatli diyirum! Gavur inadinda liderluği gidersa sesumi bilama bile çikartursam adum da Ziya Çakıroğlu değildur! Şimdi ne fuşki yersa yesun!” diye bağırdı.
Sungur Alp arkasına bile bakmadan umursamadan ilerlem
