Tahimik ang conference room nang pumasok si Angelo Villarin, suot ang dark gray na suit na ipinadala sa kanya ng ama kaninang madaling-araw. Panahon na nga siguro para harapin niya ang kanilang negosyo dahil kahit anong pagtatago at pag-iwas niya ay hindi maitatanggi na ito ang buhay niya. Ang kanyang kapalaran.
Sa unang pagkakataon, humarap siya sa mga board members bilang tagapagmana, hindi bilang anak lang ni Alejandro. Sa likod ng kanyang pagiging matatag ay ramdam niya ang bigat ng sitwasyon. Pero hindi siya pwedeng umatras ngayon. Hindi na.
Isa-isang tumingin sa kanya ang mga board members habang nakaupo siya sa tabi ng ama at ang tito niyang si Greg Villarin na halatang hindi kuntento sa pag-upo niya roon.
Tumikhim si Alejandro, saka tumango kay Angelo.
"Go ahead, son,” ani sa k
