Alev
Yurttaki yatağımda bağdaş kurmuş, önüme saçtığım son parama bakıyordum. Kıyı köşe her yeri kurcalamış, bozuklukları bile saymıştım.
Okul kapanmıştı, yaz tatili için ailemin yanına gidecektim ama son kalan paramla bırak otobüs bileti almayı, bir bardak kahve bile alamazdım.
Bir of çekerek para istemek için annemi aradım:
“Alev, kuzum?”
“Annecim nasılsın?”
“İyiyiz yavrum ben de seni arayacaktım.”
Sesi tuhaf geliyordu.
“Ne oldu anne? Bir sorun mu var?”
Annem derin bir nefes aldı:
“Kızım durumlar hiç iyi değil. Sen üzülme diye söylememiştik ama… Biz çok açıldık Alev. Alacaklılar kapıya dayandı. Babanın hali perişan. Kardeşinin bu sene çok masrafı oldu…”
Gözlerim doldu. Benden yedi yaş küçük erkek kardeşim zihinsel engelliydi, özel eğitime ihtiyaç duyuyordu.
Ben burslu oku
