NAG-ANGAT ng paningin si Iñaki nang bumukas ang pinto ng kanyang klinika. Tapos na ang clinic hours niya sa araw na iyon at nakauwi na ang kanyang nurse/administrative assistant. Naroon pa siya dahil kailangan niyang tapusin ang ilang paperworks. Nang makitang si Andrew lang ang pumasok ay ipinagpatuloy niya ang ginagawa.
Dumeretso sa mini-fridge na madalas niyang paglagyan ng chocolates at inumin para sa mga batang pasyente at mga magulang niyon si Andrew. Hinayaan lang ni Iñaki na mangalkal sa ref niya ang kaibigang siruhano. Halos wala sa loob na napangiti siya. Kaibigan. Kung sasabihin sa kanya na magiging kaibigan niya si Dr. Andrew Mendoza six years ago, hindi siya maniniwala. Matatawa siya at hindi man lang mailalarawan sa kanyang isipan ang posibilidad na iyon. But they were real
