ฝั่งเพทาย
ณ ห้องทำงานเพทาย
"จะเข้าไปดีไหมนะ" หมออรที่เดินไปเดินมาพูดขึ้นเบา ๆ
"เอาสิ แค่ไปชวนไปกินกาแฟ"
"อือ เข้าไปดีไหมนะ"
"เอ้าหมออรมาได้ไงครับ" เพทายที่เปิดประตูออกมาเจอถามขึ้น
"อ๋อ พอดีจะชวนไปกินกาแฟน่ะ" หมออรพูดขึ้น
"ไปสิครับ กำลังจะลงไปพอดี" เพทายพูดและเดินนำหน้าหมออรออกไป
ด้านล่าง
ณ ร้านกาแฟ
"เหมือนเดิมไหมครับ" เพทายหันมาถามหมออร
"ค่ะเหมือนเดิมค่ะ" หมอรพูดและเดินไปนั่งรอ เพทายสั่งกาแฟและกำลังเดินมาหาหมออร
"พี่เพทาย" เสียงเด็กสาวอายุรุ่นราวคราวเดียวกับนิชาทักทายเพทายทันที
"อ้าวมัดหมี่มาทำอะไรที่นี่"
"หมี่มาคุยธุระนิดหน่อยค่ะ ไม่คิดว่าจะเจอพี่เพทายที่นี่"
"จะไม่เจอได้ไงครับพี่เป็นหมอที่นี่"
"นั่นสิคะหมี่ลืมไปเลย ว่าแต่มาทำอะไรที่ร้านกาแฟคะ"
"มาทานกาแฟครับ ทานด้วยกันไหม" เพทายถามขึ้น
"เอาไว้คราวหน้านะคะ ช่วงนี้หมี่งดชากาแฟค่ะ" มัดหมี่พูด
"โอเคครับ จะกลับเลยไหม ให้พี
