Tan bey beni bir daha bu gün çağıracak mı diye bekledim ama çağırmadı. Getirdiğim kitaba bile yoğunlaşamadım. Canım sıkkın ve moralim bozuk hissettim.
Yemek saati geldiğinde yemeğini bıraktığımda da hayal kırıklığına uğradım resmen. Adam dönüp bir kez olsun bana doğru bakmamıştı bile.
“Acaba beni beğenmemiş miydi ya da spor ayakkabılar giydim diye ilgilenmiyor muydu?” diye saçma düşüncelerle boğuşup duruyordum.
“Ah Sedef” dedim kendime ve düşünmemeye karar verdim.
*****
Sedef’i görmem gerekiyor diye düşünerek Tan’ın ofisine yürümeye başladım. Neydi bu merak!? Anlayamıyordum.
“Merhaba Sedef! Nasılsın?” diye sordum. Çok alelade bir soru sorduğumu düşünerek.
“Can bey, teşekkür ederim efendim, siz?” diye yanıtladı Sedef güzel ela gözlerini üstümde tutmayarak. Biraz sandalyesine doğru
