Beş yıl… Beş yıl bir insanın hayatında koca bir dönüm noktası olabiliyor. Bunu şimdi daha iyi anlıyordum. Kendi hayatıma bakınca, eski Esma ile şimdiki Esma’nın aynı kişi olduğuna inanmak zordu. Şimdiki halimle o eski karamsar, sessiz, içine kapanık kızı tanıyamazdım. Artık bambaşka bir hayatım vardı. Tunahan’la yaşadığımız o fırtınalı ilk yılların yerini, sıcak bir yuva, sevinçle dolu bir ev ve bitmek bilmeyen kahkahalar almıştı. Bu huzur benim için küçük bir mucizeydi.
Ama asıl mucize hayatımızın merkezinde, ortalığı birbirine katıyordu: Nur. Bizim küçük cimcime. Tatlı mı tatlı ama bir o kadar da afacan bir kız çocuğu. Daha beş yaşına bile basmadan babasını parmağında oynatmayı öğrenmişti.
Küçük bir evde başlayan hikâyemiz, artık daha geniş, daha sıcak bir yuvaya taşınmıştı. Şimdi, den
