Dakikalar önce Metehan’ın karşımda put gibi kalakalmasıyla dalga geçmiştim, değil mi? Havaya doğru kahkahalar atmıştım. Kötü bir kadın gibi bilmiş bilmiş konuşup kıkırdamıştım. Ben var ya ben. Yanmışım arkadaşlar. Ben komple bitmişim meğer. Felaketime doğru güle oynaya adımlar atmışım. Çok büyük konuşmuşum. Bu dilimi iki acı biberin arasına sıkıştırıp uyuşturana dek orada tutmak gerekiyormuş da haberim yokmuş.
Acaba Kurtoğlu veliahdı şu anda ne günah işleyip de bu hale geldiğini düşünüyor mudur?
Düşünme aslanım hiç düşünme. O günahları saya saya bitiremeyiz. Boşuna oyalama şimdi bizi.
“İnsem iyi olacak,” diye mırıldanıyorum nihayet. “Sen gidebilirsin. Hatta sen ben iner inmez gaza yüklenip buradan uzaklaşsan da olur. Bu evi, bu evin nerede olduğunu hafızandan silmeyi bile tercih edebili
