One bite of love

II

Week passed by but still I have no idea what should I do next. I need to have a job, hindi Dahil kailangan ko ng pera, pero Dahil kailangan ko ng reason kung bakit ako maraming pera. For now, I think I need to go for a chill. Should I try a bar? Beach? Or mountain? Bar nalang muna, mas malapit less pagod.

Tonight I'm wearing a red glittering dress, with a red big bow clip in my hair. Looks so elegant.

As I enter the bar lot of people was already dancing and drinking, talking with their allied and making out with strangers, all of my life... I haven't kiss someone, too afraid that my fangs go out for losing control. Paupo na sana ako ng maamoy ko ang isang pamilyar na bagay. I tried to walk but it was too late. It was "Dos". Wait are they following me?

"Kaka rating mo palang aalis ka na?" Sabi nito. "No, actually I need to go to bathroom." Palusot ko dito. Kalmado syang umalis sa pagkakaharang at sinundan ako ng tingin. What the hell? Muka na ba akong suspicious para sa kanila?

Sa bathroom ay kahit anong butas ay tiyak na wala akong mapupuntahan, walang ibang pwedeng daanan. Makikita mo lang sa loob ay ang dalawang taong nag lalampungan sa loob ng cubicle. And gross thing gave me an idea. Why do I need to escape from hunters if I can make them fall in love with me, right? Lumabas ako ng may tapang na kaluluwa, iniwan ko na ang lahat ng hiya ko sa bathroom na yon, I think it's time to enhance my flirting skills.

"You are still here?" Bati ko kay dos ng makarating ako sa dating pwesto ko. "I'm waiting for you, young lady. Wanna dance?" Aya nito ng biglang mag palit ng genre ang musika.

Pumunta kami sa madilim na bahagi ng bar at doon sumayaw, malayo sa maraming tao Dahil kung doon kami malamang Di kami makakakilos. "What creature are you?" Bulong nito sa akin. I suddenly remembered my grandpa says, magpanggap kang walang alam, so do I. "What do you think?" I asked. He hold my waist tight and sway. "I can sense that your are a vampire." Malalim ang tingin nito sa aking mga mata, and I know he is waiting for my eyes to turn into red but he was too unlucky that I am wearing a contact lenses so that no one could see if its turning into red. Tumawa ako ng bahagya para isipin nya na iniisip Kong biro nya lang iyon. "Ginagawa ba to ng isang bampira?" I kiss his soft and sweet lips. Ginantihan nya ako ng halik at naglakbay ang mga kamay nya sa aking bewang. This is my first ever kiss!

Naupo ako sa kurbadang sofa na nasa tabi lang namin. Lalong luma lalim ang mga halik nya sa akin sa bawat pag patay sindi ng mga ilaw. Iginapang nya ang kanyang kamay sa aking hita paitaas na syang nag bibigay ng kiliti sa akin. Ang kanyang halik ay bumaba sa aking leeg papunta sa dibdib. He is about to touch my inner Tangerine when his brother, Uno, came. I almost felt his finger down there and luckily he stopped.

"Dos really? You are making out with her?" Tanong nito sabay higop ng alak na nasa lamesa. Umupo sa kabilang gilid ko si Uno at tumungga na rin ng alak. "What do you mean?" Tanong nito sa kapatid. "She is not one of them." Dos murmured.

"Amm excuse me... Ako ba pinag usapan nyo?" Singit ko at uminom na rin ng alak. "No, hindi ikaw" Sabay na bigkas nila.

For a first timer sa pag inom ng alak, isang baso palang ang natitikman ko nakaramdam na agad ako ng hilo. I think I need to dance there, Sabay turo ko sa bandang gitna. Sa aking pag tayo ay natumba ako agad, pero naramdaman Kong may nakasalo sa akin kaya magaan pakiramdam ko.

"Is she drunk? Isang baso palang yun ah." Dos murmured.

Sa mulling pag mulat ko ng mata ay nasa ibang lugar na ako. What the? Nasa bar lang ako kanina ah, pumikit lang ako tapos sa pag dilat ko nasa ibang lugar na ko? "Where am I?" tanong ko habang hinahawakan ang masakit Kong ulo.

"You are finally awake." Bati ni Dos. Iniabot nito sa akin ang isang mainit na kape. "I remembered we're in the bar, how did I get here?" Tanong Kong muli. "You are too drunk, My brother lifted you and he was too pissed kasi sinukahan mo sya." Ha? Ako sumuka? Oh no, I feel so sorry! Nakakahiya.

"Where is he? I... Just want to say thanks and sorry at the same time, you know... It was my first alcohol." Paliwanag ko dito. "Sure is, he is on the kitchen, try to make you a soup, a chicken soup." He answered.

Tumayo ako upang pumunta sa kinaroroonan nito, at ayun nga sya ay nag luluto. "your welcome." Bungad na sabi nito. Hindi pa nga ako nakakapag salita pinangunahan na agad ako. Tsk.

"Pasensya na ho kung nasukahan pa kita... Sana kasi hinayaan nyo nalang ako dun na nakahilata." Kalmado pero Inis Kong sabi dito. "Kung ako ang tatanungin ayoko talagang buhatin ka, pinilit lang ako ng kapatid ko." Masungit at malamig na sagot nito. "Sa a sya nalang pinag buhat mo sa akin diba?" Sabi ko dito.

Dos entered the kitchen and started to drink a cup of water. "He wouldn't have allowed me to carry you, for my left shoulder was injured." He said.

I see, I guess I need to go home na? No more chika chika 'cause I know I need to live far away from hunters. "I think, kailangan ko na umalis." Paalam ko dito.

"Actually you can't" Pag pigil sa akin ni Uno. His glaring eyes sparkle as the smoke makes him so hot. Napansin Kong apron lang pala ang nagsisilbing damit nya pang itaas. Ang laki ng mga braso nya at nakakauhaw tignan, parang gusto ko maging pawis. "You kissed my brother and enemies might use you against us." Saad nito.

"It's just a kiss, it is nonsense, you can kiss a hundred people, then your enemies might think na sadyang babaero lang ang kapatid mo." My statement makes sense right? "The same thing already happened before and thats not worked out." He said as a disappointed man.

So these people are tyring to say that my life is in danger? But I'm a vampire I can protect my self. And besides, ang sinasabi nilang enemy ay maaaring kakampi ko, for I am one of them. But if vampires find out that I'm with vampire hunters then, they will think I'm a traitor and might murder me! And soon if Uno and Dos finally see my true color they will kill me too! Oh no this is such a big trouble! Anong gagawin ko?

"May I know what exactly your enemies are? It couldn't be a normal billionaire or what?" I asked. One of them shows me the rows of painting, displayed near the fireplace. "Can we ask you, anong trabaho mo for living?" Dos fixed my hair as he clear the dirt in one of the paintings they have.

"I worked diligently on my novel every single second that was available after going out. I tried to improve the world by writing novel, as if it reaches people." I said.

"I can see that your works has been rejected." Uno whispered. "Hoy! Narinig ko yun ah!" Sagot ko.

"Maniniwala ka ba samin pag sinabi namin na vampires are real and still existing today?" Malamig na sabi ni Dos. Well kung ako tatanungin ko, oo kasi nga isa ako sa kanila. Paulit ulit naman tayo eh, pero Syempre para Di tayo pag hinalaan... Mag tatanga tangahan tayo.

" Are you kidding me? Panakot lang yan sa bata, I need to go." Pag kasabi ko ay aakma na akong buksan ang pinto. Ngunit ng sinubukan ko itong buksan ay hindi ko magawa. What is this? I can't open it. "That is not the doo, miss." Dos said. What? But it looks like a door? I left my face as a curious human in front of them.

"That is the entrance and the only exit." Tumingala si Dos at itinuro ang kisame. Sa pagtingala ko ay nakita ko ang bilog na pintuan sa itaas. Nasa submarine ba kami? "we're in the underground" Saad ni Uno.

UNDERGROUND?

Seryoso ba? Sinong tao ang magtatayo ng bahay sa ilalim ng lupa? By the way, paano lumalabas ang usok mula sa fireplace?

And did we get here inside? There is no ladder nor stairs, how is this possible?

"Inihulog nyo ba ko mula dyan? Kaya pala masakit katawan ko." Pahayag ko sa kanila na tinawagan lang nila.

"Malamang masakit katawan mo Dahil sa pag kaka bagsak mo sa bar kahapon." Natatawang sabi ni Dos.

Akala ko ako na ang pinaka weirdo na tao na nabubuhay sa mundong ito, may mas malala pa pala!

Meron pa palang mas malala kesa sakin? By the way hindi pa nasa sagot ang tanong ko ah.

"There is a ladder" Sabi ni Uno. As he flick his finger, a light showed up and I saw how the walls move!

I can see that this house is a round shape! And there is a pile of books in it! Inikot ko ang aking paningin at habang tumatagal ay narerealize ko kung gaano ito kalaki! Ang bawat libro ay nasa paligid at nakalagay sa bawat pader. And there it is.. The ladder! I can see that ladder can be move anywhere. "A-are we in a library?" I asked.

"This is inspired by the legendary library." Dos said. Wow! How cool! Pati kaya lahat ng libro dito ay inspired din sa mga librong nandoon?

"May I know... What books are placed inside those shelves?" Tanong ko. "That is owned by all the vampires we have been caught, there is filled with their adventures, diary, and secrets." Uno said. So ganyan kadami na ang nahuhuli nyong vampires? That is why takot na takot yung nakasalubong ko nung isang araw... I really need to get out of here! I can say that these two people are professional hunters.

" Pwede ko bang mabasa kahit isa sa mga librong yan?" Naririnig ko ang mga kaluluwang tumatawag sa pangalan ko. Buhay ba ang mga librong ito? Bakit nararamdaman Kong hinihila nila ako papalapit? I hear thousands of voices!

"There are rules in touching those books." Napatingin ako kay Uno ng sabihin nya iyon. "Rules?" muling tanong ko.

"A normal person can touch it but that person is not able to read what's inside... Unless that person will feed the book by his or her own blood." He said. "Human blood makes the letters appeared." Sabi naman ni Dos.

Then it will all become useless if thats happen right?

Lalo akong nagiging interesado sa mga bagay bagay. "But blood can make the souls free." Muling banggit ni Uno.

Free? So ang kaluluwa ng mga bampirang nahuli nila ay nakakulong dito? Those vampires isn't dead, but in prison? Kaya pala Naririnig ko silang tinatawag ako. "What would happen if the soul sets free?" I asked one more time. "That vampire will be reincarnated, as a new individual." Sagot ni Dos.

A new individual? As a new born vampire? Or a new born human? This logic makes me paranoid!

Ganito ba ang paraan ng panghuhuli ng bampira? Pero paano yung mga kauri ko na namatay sa labanan? Ang mga nasunog at nasaksak ng pilak? Saan nagpupunta ang mga kaluluwa nila? Maaari pa ba silang mare incarnate? O habang buhay na silang wala?

"What if... A vampire touches these books?" I asked out of curiosity. "Ang kaluluwa ng bampirang humawak ay papalit sa kaluluwang nasa loob ng libro." Saad ni Dos. Agad Kong inilayo ang sarili ko sa libro. Nakakatakot naman. Buti at naitanong ko iyon. If I try to touch it... Then ako ang papalit sa loob nito? What a curse!

"I'm hungry, need to go home" Paalam ko sa mga ito. "Dito ka na kumain, sayang niluto ko." Anyaya ni Uno.

Nahihiya akong tanggihan sya Dahil sa ginawa Kong pag suka sa kanya. Sige na wala naman sigurong lason ang pag kain na niluto nya diba? Saka isa pa, masakit pa rin ang ulo ko... Siguro nga ay kailangan ko muna manatili ng ilang oras bago umuwi.

By the way... Tingin ko isa ako sa pinag sususpetsahan nila ah, pero bakit nila to sinabi sa akin? Nawala na ba ang pagdududa nila? Siguro ay Di ako pumasa sa standard na pananaw nila sa isang bampira, o baka naman sadyang maganda lang ako? But no matter what the intention is, I must be ready for everything. It might be pure but also it might be a trap. After all, I still don't know who they are.