Cenaze töreninin üzerinden iki hafta geçmişti. Villanın üzerindeki o ağır, puslu hava yavaş yavaş dağılıyor, yerini gölün sakin dalga seslerine bırakıyordu.
Ayşe, mutfakta Leman’a meyve tabağı hazırlarken aniden gelen bir baş dönmesiyle tezgahtan destek aldı. Gözleri bir an karardı, midesindeki o tarif edilemez çalkantı genzini yaktı.
"Anne, iyi misin?" diye sordu Leman, elindeki boya kalemini bırakıp Ayşe’nin yanına koşarak.
Ayşe zoraki bir gülümsemeyle küçük kızın saçlarını okşadı. "İyiyim tatlım, sadece biraz uykusuzum galiba. Sen hadi bahçeye çık, ben birazdan geliyorum."
Leman bahçeye fırladığında Ayşe derin bir nefes aldı. İçinde bir yerlerde, tarif edemediği bir kıpırtı, bir farklılık vardı. Son birkaç gündür sabahları uyanmakta zorlanıyor, kahve kokusuna tahammül edemiyordu. A
