Cihan, Ayşe’nin çocuk isteğinden sonra o gece tek bir saniye bile uyuyamadı. Yatağın içinde usulca nefes alan kadını izlerken, zihninde devasa bir muhasebe dönüyordu.
Ayşe ona bir can, bir yuva, bir gelecek teklif etmişti. Peki, Cihan ona ne veriyordu? Bir soyadı bile vermemişti.
Kendi karanlık dünyasında "Cihan’ın kadını" olmak, dışarıya karşı en büyük kalkandı belki ama Cihan’ın vicdanında bu bir eksiklikti.
Aralarında kurdukları bu sarsılmaz bağın, devletin soğuk mühürlerine ihtiyacı olmadığını düşünürdü eskiden. Fakat şimdi işler değişmişti. Bir çocuk, bir bebek söz konusu olduğunda, Cihan o çocuğun "gayrimeşru bir gölge" altında doğmasına asla izin veremezdi.
Ayşe tek bir kelime bile etmemişti bu konuda, o, Cihan’ın hayatına hiçbir zaman şart koşarak girmemişti. Ama Cihan, onun bu
