Ayşe, odanın ortasında iki devasa karanlık arasında kalmış gibiydi. Bir yanda ona tutkuyla bağlı ama ruhunu prangalayan Cihan, diğer yanda ise geçmişin acısıyla kavrulmuş, güvenip güvenemeyeceğini bilmediği bir yabancı.
Cihan’ın o geceki sözleri yankılandı kulaklarında: "Eğer bir parçamız olursa, gidemezsin." Cihan onu sevgiyle değil, mecburiyetle yanında tutmak istiyordu. Emir ise ona, hayatında ilk kez, bir seçenek sunuyordu.
"Neden bana yardım ediyorsun?" diye sordu Ayşe. "Gerçekten sadece Cihan’dan intikam almak için mi?"
Emir, pencerenin kenarına yaslandı ve dışarıdaki karanlığa baktı. "Kızım yaşasaydı, güzel bir hayatı olsun diye uğraşırdim.... Belki de sadece... Cihan’ın bir hayatı daha mahvetmesine seyirci kalmak istemiyorumdur. Kendi enkazımı toplayamadım ama belki seninkini ön
