Sa nangyari kanina ay tuluyan na kaming hindi nakapasok ni Gabriel sa trabaho, bukod kasi sa masyado na kaming late para pumasok pa ay dahil na rin sa sobrang sakit ng katawan ko. Tipong may nakadagan sa akin na kung anong mabigat na bagay at ramdam na ramdam ko ang ngalay at pamamanhid sa kabuuan ko.
Nagmukha akong paralisado, hirap na hirap pa ako habang naglalakad na akala mo ay matandang uugud-ugod. Nanginginig ang parehong binti ko, partikular ang dalawang tuhod ko ngunit mas masakit ang naroon sa gitna ng mga hita ko. Ramdam ko pa rin ang pamamanhid nito.
Oh, God! Hindi nga ako napilayan o nilagnat, pero ganito naman ang inabot ko. Wala sa sarili nang mapalatak ako sa hangin, gusto ko pang saktan ang sarili dahil may parteng kasalanan ko naman din. Bakit ba kasi ako buka nang buka,
