"Let's do it, Gabby," muli ko pang banggit sa tila boses na nagmamakaawa.
Kung hindi ngayon, kailan? Hanggang kailan kami pipigilan at hanggang saan ang kaya kong pagtitiis, huh? Hindi ko na nga mabilang kung ilang ulit kaming nabitin. Well, ako na ang magsasabi— hindi lang lalaki ang nabibitin at sumasakit ang puson.
Pakiramdam ko nga matapos kong magising noon sa hospital ay uhaw na uhaw ako, masyado akong nananabik kay Gabby at nangungulila sa mga haplos nito. Ewan ko, nababaliw na nga marahil ako at nangyayari ito sa akin.
O baka isa ito sa side effect kapag naturingang may amnesia— not really sure though. Gusto ko lang i-justify itong kasabikan ko, itong pag-iinit ng katawan ko na kaunting oras na lang ay para na akong bulkang sasabog.
"Spare my life, Jesus!" buntong hininga ni Ga
