Chapter 3
1103 Words
Alona's POV
~*~
The classrooms was all empty and quite.
All of the students left and having their break time with their classmates and friends.
And me?.
I was left alone.
Gaya nang nakagawian ko na ay nagpahuli akong lumabas ng classroom namin kanina.
Habang yong mga classmates ko.
Parang mga kabayong nakawala sa kwadra. Mabilis pa sa ipo ipong nilisan ang aming silid aralan.
Para silang mga bulang mabilis na naglaho sa kawalan.
Habang naglalakad sa hallway ay lumilipad nanaman sa kung saan ang utak ko.
Haist!.
Buti nalang at natapos na talaga ang Math period.
Parang sasakit kasi yong ulo ko sa pagsagot dun sa mga nakakalitong test questions kanina.
Nakakaasar!
Sa totoo lang, hindi ko talaga maintindihan ang Math na yan.
Kahit anong gawin kong pag aaral ay hindi yata kami magkakasundo ng subject na'to.
I really dislike Math!.
Like the heck I care!.
Di bale ng kulelat ang marka ko pagdating sa asignaturang to.
Sa yun lang talaga ang kaya ng utak kong weirda. Kahit pigain ko pa kasi ang utak ko. Wala na talaga akong mahihita dito.
Ang useless talaga.
Kasi naman.
Sino bang nakaimbento ng nakakahilong Math formulas na yan?.
Sabihin niyo nga sa'kin at pasasabugin ko ang mataba niyang utak. Sobrang talino eh.
Grrh!.
If you think that I am weird and crazy.
Eh ano pang tawag n'yo dun sa gumawa nong mga nakakahilong formula?.
Genius?.
Seriously?.
Ugh!.
x+y, x+y =?
Square root of...
Blah... Blah...
And so on...
Aba ewan ko!.
Mga siraulo sila!.
E-add ba naman yong mga letters. Minsan kasama pa yong numbers.
Ang Weird diba?.
Este ang baliw diba?
I Hate Math!.
From the moon to earth!.
Ano daw?
Ah basta!.
Sumasakit ang ulo ko pagdating diyan at bahala na si Superman dun.
Superman?
Yes.
Si Superman na ang bahala.
Kawawa naman kasi si Batman. Lagi siya nalang bahala sa lahat.
Eh pano naman s'ya?.
Sinong bahala sa kanya aber?.
Mapuputol na yong pakpak ng itim na paniki na yun. Kaya si Superman na bahala dun.
He saves the day naman diba?
Ugh!
Tama ba yun?.
Tsk!.
Huwag na nga isipin.
Ito na naman ako eh. kinakausap ko na naman sarili ko.
Haist!.
Basta yun na yun at tapos na nga ang math diba?.
Tsk! Di maka move on te?.
Sumakay na ako ng elevator pagkatapos.
Ito Alona alone parin at forever na nga yun.
Pinindot ko nalang ang up button papunta sa roof top.
Doon nalang ako kakain. Meron naman kasi akong baon at ayaw ko dun sa cafeteria.
Sobrang ingay kasi dun at di yata ako bagay sa lugar na yun.
Sawakas huminto na ang elevator.
~*~
"Roof Top"
Mabini at sariwang hangin ang sumalubong sa akin ng makalabas ako mula sa elevator.
Dahil dun ay nakaramdam ako ng kapayapaan at ninamnam ko ang sariwang hangin.
Maya maya pa ay naghanap na ako nang pwestong mauupuan ko. Swerte naman at merong malilim na parte akong nakita sa may gilid.
"Perfect!". Nasambit ko pa ng maupo sa nilatag kong balabal.
Buti nalang pala at nalagay ko to sa bag ko kanina, kaya naman parang may picnic blanket narin ako.
Yey!. Ayan handa na ang lahat kumain na tayo.
Tayo?.
Baka maguluhan kayo sa akin ah. Kasi sabi ko sa inyo mag-isa lang ako.
Oo mag isa lang naman talaga ako dito. Ako lang at wala nang iba pang tao.
Pero may kasama nga pala ako.
Meet Timmy and Mickey.
Mga alaga kong ''Gecko".
Sila a!
Sila nga pala ang mga cute kong kaibigan sa balat ng lupa.
Ok I'm talking to myself again.
Tehehe!.
Just don't mind it okey?.
Nakalimutan ko sinama ko nga pala sila at inilagay ko sila sa bag ko. Baka kasi makawala ulit sila at magalit pa mga classmates ko. Haha!
Last time kasi nagfreak out yong mga classmates ko. Bakit daw ako nagdala ng nakakadiring alaga.
Tsk!. Kadiri their face! Haha.
Duh! mas maganda pa nga yong alaga ko sa pagmumukha nila.
Pffff!.
Ang O.A talaga nila.
Parang butiki lang naman. Takot na sila.
Huwag na nga pansinin ang mga maaarteng yun.
Bago ako kumain ay pinakain ko na muna yong mga alaga kong lizards.
Safe naman sila ngayon kasi dala ko yong maliit nilang glass house.
WOW!.
Yummy mukhang ang sarap naman ng pinadalang mga pagkain ni Miss Jeanna.
Yey! Kainan na!.
Nang matapos na akong kumain ay pinagmasdan ko ang veiw mula dito sa roof top.
Napakaganda ng buong school mula dito. Di ko tuloy maiwasang mapangiti ulit ng mag-isa.
Natatanaw ko ang napakalawak na open field ng eskwelahan.
Sa gitna ay merong malaking fountain na hugis " Mini Falls." na pinagigitnaan ng dalawang magagandang dilag na statuwa.
The Statue Resembles to those " Greek Goddesses". of the ancient times.
They Represented the First two grand daughters of the School Founder and Owner.
Namely "Maria" and "Cristina" .
Sa kanila pinangalan ang paaralan, dahil paborito silang apo ng may-ari.
"Don Alberto Lopez". Who was an influential businessman. Established this academy.
He was brilliant and brave. But his a loving grand father. Kaya naman mahal na mahal siya ng kanyang mga apo at kanyang pamilya.
Sa ngayon pinamamahalaan na ang buong school ng kanyang mga apo in Third generation.
Almost 60 years na rin itong school namin.
Our school was not an ordinary academy.
Actually it was an International School. So expect mixed race students here.
Now you had the brief history of our School.
Lets go back to the scenery.
Napapaligidan din ang buong paaralan ng iba't ibang klase ng puno at halaman. Isama pa natin ang mga naggagandahang uri ng bulaklak.
Buhay na buhay ang buong paligid at napakadami ding ibon at mga paru-paro na umaaligid.
Pinaghalong old and modern touches ang structures ng buong school Facilities dito.
Nagtataasan din ang mga school buildings kaya merong elevator ang school namin.
Ang Maria Cristina Academy ay nakatayo sa ibabaw ng isang burol.
Medyo may kalayuan din ang eskwelahan nato sa city. Kaya naman lahat ng nag-aaral dito ay may sasakyan at puro mayayaman.
Meron nga palang dalawang Category dito sa school namin.
The "Advance Students". Sila yong mga genius and gifted.
Special yong treatment sa kanila dito.
Dahil sila yong mga international scholar ng school. Palibhasa sa mga Scientist at Inventors type nabibilang ang group nila.
Kasira ng Ulo!
Yong pangalawa ang " Regular Students".
Kung saan dito ako nabibilang.
Matalino din naman ang nasa department namin.
Pero hindi kasing baliw ng nasa Advance department. Haha!.
Hmm!.
Dito na nga muna ako. Magmamasid sa magandang tanawin na nakikita ng aking mata. Mahaba pa naman ang oras.
One hour pa naman yong vacant period.
#Peaceful.
- Writer
