Son nefesim

Bölüm 4

Herşey hazırdı senem ordan oraya koşturuyordu resmen ne kadar heyecanlıydı koltuktan kalkıp yanına gittim sıkıca sarıldım biraz uzaklaşıp bana bakmasını sagladım

“Canım herşey hazır herşey hazır hadi biraz sakinleş” gözlerini kapatıp derin bir nefes aldı “sakın olamıyorum heyecandan kalbim durucak şimdi “

“Canım hadi biraz otur herşey güzel olucak”

Benimle gelip koltuga oturdu “ senide görücek hanımefendi bakalım sen nasıl olucan” dediği şeyle gözlerimden binlerce duygu geçti ama en çok umutsuzluk beni birinin sevicegini hiç düşünmüyordu beynim hissetmiyordu kalbim hem bende bilmem ki sevmeyi hiç cevap vermek için agzımı açmıştım ki zil çaldi senem yanımdan hızla kalkıp kapıyı açti bende kapının oraya doğru gittim kapı açılınca resmen şok oldum ordu vardı kapıda herkese selam verip içeri buyue ederken en son dışarda enişte bey bide biri daha kalmıştı ama tam göremiyordum baran çiçekleri seneme verip öptü yavasca bana döndü sonra “hoşgeldın enişte bey” dediğime gülmüştü “ hoşbulduk baldız hanım” dediği şeyle kahkaha attım baranala konuşurken arkasındaki kişi görünce şok olup kaldım sabah kavga ettiğim adamdı bu hiç bişey belli etmeden onada “ hoşgeldin “ dedim gıcık kafasıyla selam verdi içeri geçtik sonra sinir konuşma yetisi yok gibi öküz işte hiç ona dönüp bakmadım en sonra bana biri seslenince oraya bakmak zorunda kaldım “ kızım senin adın nedir “ kadın çok tatlıydı “ elvin teyzecim” “ sen ne iş yaparsın peki elvin kızım” “ magazam var benim teyzecim elbise falan yapıyorum “ bana bakıp güldü “ güzelmiş işin “ “ öyle eglenceli seviyorum” kafasını salayıp yanında öküzs baktı kaşlarını catmış oturuyordu sadece biraz vakit gecince kahveler için içeri geçtik

“ senem en son gelen kimdi” bana bakıp kahveleri yapmaya devam etti “ adez baranın kuzeni “ gözlerimi kocaman acılmıştı resmen bana baktı bian” ne oldu ki” hemen kendimi toparladım “ hiç öyle yabancı olunca şey yaptım” sırayala kahveleri alıp cıktıp herkese verirken mecburan ben bay mendebura vermek zorunla kaldım egilince bana baktı ama kaşları catıldı asagı baktı yine yüzüme “ne be alsana kaldım böyle “ kaşları dahada çatıldı “ kızım egilmesene herkes gördü heryerini “ demezmi bana geldi bi sinir kimseye bişey belli etmeden kahveyi almasını sagladım hareket etmeden gözlerine baktı “ pis sapık” bişey demesine izin vermeden yerime geçtim kaşlarını çatmış bana bakıyordu kafamı cevirip konuşulanları dinledim resmen sapık vardı karşımda