“Ano ba kasi ang nangyaring bata ka? Tingnan mo nga at para kang pinagtripan sa kanto dahil diyan sa hitsura mo,” saad ni Aling Miranda sa akin.
Dito ako sa karinderya napadpad para maglabas ng sama ng loob. Mabuti na nga lang at wala pang masyadong tao kaya hindi nakakahiya ang ginagawa ko. Umiiyak kasi talaga ako na dumating kanina rito.
Ngayon nga ay nakaupo na ako sa sala nila ng bahay nila—na extension ng karinderya nila. Nasa bandang likod itong bahay nila.
May tubig na nakalagay sa tapat ko at tissue. Halos maubos ko na nga ang isang kahon ng tissue pero hindi ko pa rin masabi kay Aling Miranda ang totoong dahilan kaya ganito ang histura ko. Marumi ang suot kong pantalon at damit, may sugat ako sa mukha at alam kong may pasa ako sa balikat. Magulo ang buhok ko at alam kong mad
