"Tutkun"
Çamaşırları sererken Noyan'ın sesiyle irkildim. Kalbim yerinden fırlayacak gibi oldu. Dün "olumlu" deyip kaçtığım için bugün kahvaltıya geç inmiş, onunla göz göze gelmemek için her köşeden sıvışmıştım. Sonra bahane uydurup odamı toplamaya koyulmuş, üst kata saklanmıştım.
Yıkadığım kıyafetlerimi asmak için bahçeye kaçmıştım. Adamdan resmen kaçıyordum. Önce etrafa şöyle bir baktım, kimse var mı diye. Yoktu. Kafamı bana yakından gelen sese çevirdiğim an Noyan'la burun buruna geldim. Yine ikimizde aynı anda refleks gibi gülümsemeye başladık. Mandalı elimde tutarken “Noyan?” dedim heyecanla.
"Şu adımı şöyle telaffuz eden başka biri olmadı ne gün güzelim" dediğinde dudaklarım genişçe kıvrıldı.
"Noyan" dedim tekrar. Ben de hem utanıyordum hem de az değildim. Noyan derin bir iç ç
