"Ay anam, belim koptu yine!"
Nermin annenin sesi evi çınlattı. Oflaya poflaya salona girdiğinde, Nur'la birlikte koltuklara yayılmış, günün yorgunluğunu umursamadan tembelliğe teslim olmuştuk. Ben telefonumda Havin'in gönderdiği avukatlığını üstlendiğim kadınların dosyalarını incelerken Nur da komik videolar izleyip kahkaha atıyordu.
"Nermin anne, otur diyorum sana… Hiç durmuyorsun ki rahatça!" dedim başımı telefondan kaldırarak. Belini tutarak tam karşımdaki tekli koltuğa oturdu ama söylenmeyi bırakmadı.
“Tarlaya indim domatesleri toplamaya. Kış gelince kavanozluk hazır olsun, zamanı geçmeden yapayım dedim yavrum,” dedi, bir eli belinde diğeri havada dolanırken. “Nur’a da söyledim, hesapta peşimden geliyordu ama...”
Nur koltuğun baş kısmına ayaklarını uzatmış, yarı yatar pozisyonda o
