Eve geldiğimizde hepimiz çok yorgunduk. Noyan'la mutfakta yakınlaştıktan sonra tüm gün ayaklarım yerden kesilmişti. Gerçekten… Havada süzülüyordum sanki. Ruhum hafiflemiş, kalbim yumuşamıştı. Bir dokunuş, bir bakış, bir an… Ne çok şey değiştirebiliyordu.
Çaylar gerçekten de soğumuştu. Nermin annenin yüzümde gezinen o imalı bakışlarını görmezden gelmeyi başardım. Zor da olsa… Çünkü kendimi ele vermemem gerekiyordu. Kalbim yerinden fırlayacak gibiydi ama kendimi tutmayı başardım. Noyan ise oldukça keyifli görünüyordu. Benim düşünemediğim çoğu şeyi o düşünmüştü. İlk davam babamı şikayet ederek başlayacaktı. Noyan'ın polis arkadaşı Yusuf sayesinde de adliyede mahkemelerde 6 ay olan staj başvurusunu yapmıştık. Ben Polonya'da avukat yanında staj yaptığım için sadece mahkemelerdeki stajım eksikt
