Bütün gece uyuyamadım. Gök gürültüsü yağmurun başlamasından sonra dursa da aklımı meşgul eden yıllardır süren korkum değildi. Son günlerde zihnimi bir girdap gibi ele geçirmiş olan Noyan'dı.
Yatağımda dönüp dururken tenimdeki dokunuşlarını hâlâ hissedebiliyordum. O sıcaklığın hâlâ bedenimde olması tuhaf değil miydi? Kollarımı birbirine dolayarak yatakta bir sağa bir sola döndüm. Beni öpecek sanmıştım ama o durmuştu. Öpseydi ne yapardım? O an karşılık vereceğime emindim ama ya sonra? Sabah olduğunda eşyalarımı toplayıp Polonya'ya kaçar mıydım?
Şimdi bile çok utanıyordum. O sınırı geçmemem gerektiğini biliyordum ama yanındayken dudaklarım hep kıvrılıyordu. Onunla normal bir konudan konuşurken bile tebessüm ediyordum. Sürekli bir heyecan içindeydim. Sabahları kalktığımda aklıma ilk gelen ne
