Sabahın ilk ışıkları odaya sızarken gözlerimi araladığımda etrafımı saran sıcaklığı önce anlamlandıramadım. Yumuşak yorganın altında beni sarmalayan o sert bedeni fark ettiğimde içimi tuhaf bir huzur kapladı. Burnuma dolan tanıdık, baş döndürücü kokuyla birlikte gülümsedim. Göz kapaklarımı kırpıştırıp bu güvenli kucakta sırnaşarak uyumaya devam etmeye çalıştım. Yüzümü sert yastığa sürterek iç çekerken sanki rüyaların bile daha güzel olduğu bir gerçekliğin içindeydim.
Ancak sonra kulağımda titreyen hafif bir kahkaha duydum. Erkeksi, derinden gelen, yumuşak ama kendinden emin bir kıkırtı. Artık çok iyi bildiğim bir ton.
Gözlerimi açtım.
Başım Noyan’ın göğsüne yaslıydı. Kolunu başının altına yastık yapmış, diğer eli belimde durmuş bana yukarıdan bakıyordu. Gözleri hâlâ gece kadar karanlık
