Testi yatağın üzerine bıraktım.
Avuç içlerim terlemişti ama içim ilk defa bu kadar hafifti. Noyan oturduğu yerden kalkıp önüme çöktü. Elleri dizlerime yerleşti.
Parmakları usulca bacaklarımı okşarken başını kaldırıp gözlerime baktı.
“Ben hep buradayım,” dedi.
“Sana söz veriyorum Tutkun. Ne olursa olsun seni yalnız bırakmam. Bu hayat ne yaşarsak yaşayalım birlikte olacak.”
"İyi ki varsın Noyan" dedim bacaklarımdaki ellerine ellerimi koyarak.
Bir an boyunca teste baktı kararan bakışlarla. Yüzü yeniden gerilmişti.
“Gidip o herife soracağım bu hesabı!” dedi kararlı bir öfkeyle. “Elimizde test var artık. İnkâr edemez. Konuşacak!"
“Hayır!” dedim aniden yavaşlatmak ister gibi ellerini sıkarak.
“Hayır, Noyan… o benim bildiğimi bilmemeli.”
“Tutkun…”
Gözleri kocaman olmuştu.
“Para ko
