Nagkaroon ng munting kainan sa mansyon pagkatapos ng libing. Sa buong durasyon na iyon ay kasama ako ni Sebastian. Ayaw niya halos na mawala ako sa tabi niya kahit ang sama-sama ng tingin ng mga kapatid niya sa akin.
Nakalayo lang ako sa kanya ng si Manang Tina ang kumuha sa akin. Dinala niya ako sa kusina para makaalis ako kay Sebastian.
"Ano ba yan si Sebastian, gustong laging nakadikit sa iyo. " sermon niya sa akin.
Hindi ko alam ang sasabihin ko sa kanya. Wala rin naman kasi akong ideya sa iniisip ni Sebastian ngayon. Naguguluhan ako sa mga kinikilos niya at paraan ng pakikitungo niya sa akin. Gusto kong mag tanong pero mukhang wala naman akong karapatan para magtanong sa kanya kaagad.
Tumulong ako sa paglalabas ng pagkain para sa mga bisita. Nakita ko agad ang mga mata ni Seba
