Humikbi ako at marahang hinaplos ang frame kung saan litrato ni Tita ang nakalagay. She look happy in this picture. I smiled.
Napawi ang aking ngiti ng mag simula na muling humagulgol ng malakas. Hanggang ngayon ay hindi parin ako makapaniwala na iniwan na rin ako nito. Purong pag sisisi sa sarili ang aking naiisip. Kung sana lang. Kung sana lang hindi ko inuna ang pride ko at nag pakumbaba sa kanya. Sana maayos ang aming pag sasama para hindi na nito naisip ang ganitong bagay. s**t. Sana inisip nya ako na maiiwan nya, na hindi ko kaya na wala siya.
Hindi ko kaya.
"T-tita!" umiiyak na tawag ko muli rito. I am praying that she'll response to me but she isn't. She'll never be.
"Hija.."
Nag angat ako ng tingin upang salubungin ang puno ng awang mga mata ni Manang na nakatingin sa ak
