SERONA POINT OF VIEW
Ala-una na ng hapon nang makauwi ako sa boarding house. Gaya ng dati, nakaabang na naman sa akin si Yllah—hindi na talaga mawawala sa kanya ang ganyang ugali, lalo na’t matagal na kaming magkasama.
“Oh, kamusta naman ang bembangan n'yo nung bago mong target?” nakakalokong tanong niya na agad kong sinuklian ng isang irap.
“Ayos naman, masarap siyang bumayo,” sabay ko sa kalokohan niya, kahit may halong pagod pa ang tinig ko.
“Malaki ba?” tanong pa niya habang may kilig sa boses.
“Oo, sagad hanggang kaloob-looban,” sagot ko, sabay tawa.
“Loko ka talaga.” Napailing siya. “Btw, hindi mo ba ipapakilala sa akin yang ‘papa’ mo?” tanong niya na medyo ikinabigla ko.
Nag-alangan akong sumagot. “Hindi pa… sa ngayon. Pero ipapakilala ko rin siya sa’yo, promise,” sabi ko na
