CHAPTER 8: He Cheated But His Not
1111 Words
"Thank you Dana." Ani ni Rain sa kaniyang kaibigan nang makababa ito sa sasakyan nito.
"Tsk, wala yun. Nahiya naman yung sasakyan kong pugakpugak sa prinsesa haha..." Pabirong wika ni Dana sa kaniya. Paano ba naman kasi ay old model na ang sasakyan nito at hanggang school at bahay lang ang ruta nito para hindi mag-over heat.
"Ano ka ba, pasalamat ka nga meron ka nyan e. May masasakyan tayo." Ani ni Rain sa kaniya.
"Hays, sige na nga. Pero kapag ako talaga ang napuno. Ako na mismo ang bubugbog sa kaniya. Kaloka siya, paano kung wala ako edi saan ka sasakay o baka balak ka niyang palakarin mula dito hanggang sa school." Nagha-high blood na ani nito sa kaibigan. Kasi ba naman ultimo pamasahe o baon ay walang binibigay si Damien rito.
Napailing na lang si Rain dahil sa pagbubunganga nito. "Haha, itigil mo na nga yan. Ibuhos mo nalang ang inis mo aa nag-aantay na mga hugasin sa bahay niyo." Pabirong ani ni Rain rito.
"Hays dumagdag pa yun. Sige na nga, alis na ako Rain ah. Ingat ka dyan." Ani ni Dana sa kaniya at pina-andar na ang sasakyan. Kumaway naman si Rain rito hanggang sa makalayo ang sasakyan ng kaibigan.
Napabuntong hininga siya nang makapasok na siya gate ng kanilang mansion. Nagulat siya nang makita ang sasakyan ni Damien na naroon naka parking sa harapan ng mansion.
Hindi alam ni Rain kung ano ang gagawin. Kinakabahan siya dahil naka uwi na ang kaniyang asawa galing sa business trip nito at tangging silang dalawa lang ang narito dahil wala naman silang mga katulong.
Dahan dahang naglakad si Rain patungo sa entrada ng mansion. Sa bawat paghakbang ni ay mas lalong bumibilis ang t***k ng kaniyang dibdib. Hindi niya alam kung bakit tila na e-excite siya na narito ang kaniyang asawa.
Nang makapasok siya, tulad ng dati ay sinalubong na naman siya ng matinding katahimikan. Inisip na lang ni Rain na baka nagpapahinga ito sa kwarto nito.
Dali daling umakyat si Amanda upang silipin kung naroon ba si Damien. Para matanong niya na rin rito kung anong gusto nitong kainin upang maka luto na rin siya.
Ngunit nang makarating siya sa itaas nang hagdan ay may narinig siyang tila mahihinang ungol. Dali dali niyang sinundan ang pinagmunulan nito hanggang sa makarating siya sa tapat ng pinto ng kwarto ni Damien.
Naka-singaw ang pinto nito kaya rinig na rinig ni Rain ang ungol ni Damien at ang kasama nitong babae. Nanginginig ang mga kamay ni Rain na binuksan ang pinto. Ganun na lang ang pagkagulat ni Rain nang makita niya si Damien na marahas na bumabayo sa babae habang naka dog style ang dalawa.
"Ahhh, yes babe. f**k me harder! Ahhh s**t!" Malakas na ungol ng babae.
Napasinghap at napatakip naman ng bibig si Rain nang makita niya itong may ka seeping na ibang babae. Pakiramdam niya ay tinutusok ng isang libong karayom ang kanyang puso ng paulit ulit.
"Damien! Sino ang babaeng yan?!" Malakas na sigaw ni Rain sa dalawa na siyang nakakuha ng antensyon ng mga ito. Hindi alam ni Rain kung saan niya nakuha ang lakas ng loob niyang magsalita.
"Babe, is that your sisters?" Sarcastic na tanong ng babae sa kaniyang asawa.
"Nope, katulong lang." Ani nito at saka nagpatulog sa pagbayo sa babae na tila walang pakialam sa mararamdaman ng asawa.
"Ahh, you're so naughty talaga. Look ohhh, nakatingin siya sa atin ahh!" Ani ng babae na tila ba pinapainggitan siya nito.
"Know you're place b***h. Now, get out." Madiing ani nito sa kaniya na siya namang nagpadurog ng puso ni Rain.
Mabilis na umalis si Rain doon at nagtungo sa kaniyang silid. Pabalang niyang sinirado ang kaniyang pinto at sumandal roon. Wala siyang magawa kundi ang umiyak nang umiyak habang naka upo sa sahig.
Ang sakit sakit ng ginawa sa kaniya ni Damien. Hindi lang siya nito pinahiya sa seeping nito kundi niyurakan pa ang dinignidad niya bilang asawa.
Wala rin namang maisumbat si Rain sa lalaki dahil wala naman siyang karapatan na kaladkarin ang babae nito dahil bahay ito ng kaniyang asawa at baka siya pa ang mapalayas nito kapag ginawa niya iyon. At kung isusumbat niyang asawa siya nito ay isusumbat rin sa kaniya ang dahilan kung bakit sila ikinasal ni Rain.
Nang medyo mahimasmasan ay nagtungo na lamang si Rain sa kaniyang kama at doon nagpatuloy sa pag-iyak.
"Ganito rin siguro ang nararamdaman ni Rika sa ginawa kong pagsira sa engagement nila ni Damien." Ani niya, habang sinisisi ang sarili. Kaya siya kina-karma ngayon ay dahil sa kanya ring ginawang pagiging makasarili.
Blag! Blag!
Nagulantang siya nang marinig ang malakas na kalabog sa kaniyang pinto.
"Rain! Get out in that f*****g room and made some dinner!" Asik ni Damien mula sa labas at saka umalis.
Kahit na napipilitan ay bumangon si Rain sa kaniyang higaan at inayos ang kaniyang sarili upang hindi naman siya magmukhang ka-awa awa sa harapan ng asawa.
Hindi siya magaling sa larangan ng pagluluto pero sinubukan niya paring magluto para sa asawa. Mabuti na lamang ay malaki laki ang ibinigay nito sa kaniyang grocery budget noong lingo kaya naman ay naka bili siya ng mga karne at manok.
Sinundan siya lang ang napanood niyang cooking vlog sa Youtube. Beef stake at chicken fillet ang kaniyang naisipang lutuin. Simple pero mukha namang masarap.
Nang matapos siya sa pagluluto ay inayos niya na ang hapag kainan at naglagay ng dalawang plato sa pagkabilang bahagi ng mesa. Na magkaharap sila nang mag-asawang kakain. At sakto rin na natapos si Rain sa paghahanda nang dumating si Damien.
"D-Damien, l-let's e---" hindi na natapos ni Rain ang kaniyang sasabihin nang sumulpot ang kerida nito sa likuran ng lalaki.
"Come on Fae, the dinner is ready." Ani nito sa babae at pinaghilaan pa ng upuan na dapat sana ay siya ang mauupo roon.
"Ah, you're so sweet naman babe." Tila kilig na kilig na wika ng babae.
Naka-yuko na lamang si Rain sa gilid habang hawak ang pitsel ng tinimpla niyang juice.
"Aren't you gonna serve it?" Sarcastic na wika ni Damien. Tila isang robot naman si Rain na sinunod ang sinabi niyo at nagsalin ng maiinom sa baso ng dalawa.
Awang awa na siya sa kaniyang sarili. Sobrang kahihiyan na ang ginagawa sa kaniya ni Damien. Ngayon lang siya naka-ingkwentro ng original na asawa na naghanda at nag serve pa ng pagkain sa kabit ng kaniyang asawa.
"You're crying huh?" Ani ni Damien na nakakuha ng kaniyang atensiyon.
"You don't have though. Now, get out." Malamig na ani ni Damien sa kaniya. Mabilis namang umalis si Rain sa kusina at bumalik sa kaniyang kwarto.
At doon, ipinagpatuloy niya na ang kaniyang pag-iyak.
- Writer
