Months have passed. Sa wakas ay naka-recover na rin ako. Nakakalungkot lang at baka hindi ko na raw masyadong magagamit ang mga paa ko lalo na sa paglalaro ng sports. Bakal na nga lang kasi. I need to be careful. I can't totally lift my other foot. Noong mga unang araw ng paglalakad ko, kailangan ko pang magsaklay but ngayon, nilagyan na lamang nila ng brace.
Sa hindi malamang dahilan, I feel like I'm a new person.
Ngayong araw, pauwi na kami. Marami dawng naghihintay sa akin sa bahay. Mostly mga katulong daw namin. Kaya wag daw ako mag-alala dahil maraming magbabantay sa akin.
"Uuwi ka na rin, Alexa. Siguradong mami-miss ka namin!" anang isang nurse na nag-alaga sa akin sa loob ng ilang buwan.
Ngumuso ako. "Sis
