เสียงเอะอะบางอย่างดังขึ้นหน้าบ้านทำให้สองร่างรู้สึกตัวขึ้นมาในเวลาเกือบตีสี่ แม้แต่ส้มเองที่แยกตัวออกไปนอนบ้านของญาติที่อยู่ข้างกันยังต้องสะดุ้งขึ้นมาด้วยความตกใจ
“พี่เคน”เนตรอุษาเข้าไปประคองร่างของเคนที่ยันตัวลุกขึ้นแทบจะทันทีเมื่อได้ยินเสียงแปลกๆ
“เดี๋ยวอายออกไปดู”หญิงสาวทำท่าว่าจะลุกขึ้นไปดูให้แน่ใจ แต่เขาฉุดแขนของเธอเอาไว้
“ยะ อย่า”ขณะที่เคนกำลังคิดหาทางออกเสียงสั่นของโทรศัพท์มือถือของเคนดังขึ้น
“ส้ม/อาย”
“แกได้ยินเสียงดังข้างนอกใช่ไหม เกิดอะไรขึ้น”
“อายแกฟังฉันให้ดี ตอนนี้ไอ้เสี่ยเก่งมันรู้แล้วว่าพวกเราหนีมาแถวนี้ พวกมันกำลังไล่ค้นบ้านของชาวบ้านทีหลัง”
“คนที่เราติดต่อไว้ล่ะ”เคนรีบถามออกไป เพราะได้วางแผนเอาไว้แล้วเรื่องที่จะให้คนพาพวกเขาหนีในตอนเช้า เพียงแต่ตอนนี้เป็นเวลาเร็วกว่าที่นัดกันเอาไว้
“อาย พี่เคน รีบหนีออกมาจากบ้านหลังนั้นก่อนนะ เดิมอ้อมไปทางด้านหลัง ตรงนั้นจะมีสวนมะ
