ข้าวสวยเดินไปเดินมาอยู่หน้าห้องฉุกเฉินที่ถูกเปิดไซเรนออกมาเพื่อบอกว่าผู้ป่วยอยู่ในอาการวิกฤต ข้าวสวยน้ำตาหน่องหน้า เธอทำได้เพียงแต่ภาวนาให้เขาปลอดภัย ไซเรนที่ดับลงมันเหมือนใจข้าวสวยจะขาดลงทุกทีเพราะเธอไม่รู้ว่ามันดับลงเพราผู้ป่วยอาการปลอดภัยหรือดับลงเพราะการรักษาสิ้นสุดลง
ประตูห้องฉุกเฉินเปิดออกพร้อมพยาบาลที่อยู่ในชุดขาวสะอาดเดินออกมาหน้าห้อง ทำให้ข้าวสวยหยุดเดินทันที
"ใครคือญาติผู้ที่ถูกยิงมาคะ"พยาบาลเอ่ยออกมาด้วยเสียงที่สุภาพ
"ผมเอง"ฮามัตร์เอ่ยออกมาแทนข้าวสวย
"คือคนไข้พ้นอาการวิกฤตแล้วแต่ตอนนี้เขาต้องการเลือดด่วนมากค่ะ"การเสียเลือดมากของมัทธีอัสทำให้เขาเกิดอาการช๊อค
"คนไข้เลือดกรุ๊ปOไม่ทราบว่ามีใครมีเลือดกร๊ปเดียวกันไหมคะ"
"ผม"นายหัวสิงห์พูดออกมาเพราะเขาเป็นคนเดียวที่เลือดตรงกับที่พยาบาลบอก
"งั้นเชิญทางนี้ค่ะ"พยาบาลนำนายหัวสิงห์ไปทางห้องเจาะเลือด
"นายต้องไม่เป็นอะไรครับ....เ
