Gülbin’den
Bilmeden Arhat ağanın yarasını kanattığım için çok üzülüyordum.
Benimle konuşurken yada kızıyla ilgilenirken acısını çok iyi gizlediği için kardeşini henüz toprağa verdiği sık sık aklımdan çıkıyordu.
Katilin kızı olduğumu hiç yüzüme vurmadığı için belki de böyle sınırı aşıyordum o da haklı olarak bana hemen yerimi hatırlatıyordu.
Onunla konuşurken bazen bir arada kalmayı başarabiliriz gibi geliyordu ama benden bekledikleri çok ağırdı.
Ömür boyu ailemden asla haber alamamak, annemi, abimi ve diğerlerini asla göremeyecek olmak çok acıydı.
Arhat ağa kardeşinden ayrılmıştı ama benden tüm sevdiklerimden tamamen mahrum kalmamı istiyordu üstelik de haklıydı.
Aslında ben, abim bu gün akşama dönmeden gelir ve babamı temize çıkarır diye umuyordum. Babamın suçlu olmadığından öyle ço
